W skrócie

11 lutego 2010, Darien, Connecticut

Przez okres około dziesięciu lat, Winegar Chrysula przesiedli się z bycia single i ruchliwe kariery w Sydney, Londynie i Nowym Jorku, aby być żoną z czwórką dzieci i doradztwo i blogów z domu. Chrysula omawia dlaczego zrobiła wybory zrobiła i jak równoważenie jej dawną siebie z kim ona jest dzisiaj jest tak ważne dla niej.

Jazda wszystko na mojej decyzji mają czworo dzieci. I czułem, że muszę mieć czworo dzieci, i nie czułem się kompletne dopiero czwarty przyszedł. I naprawdę nie można wytłumaczyć, że decyzję w jakiejkolwiek sposób racjonalny i logiczny. Mogę tylko wyjaśnić w tradycyjne ramy Mormon: Wiedziałem, że było czworo dzieci, które były mi powierzył i który musiał być częścią tej rodziny.

Moja decyzja, aby utrzymać swoją karierę był bardzo racjonalne, oparte na ekonomicznie wybór w czasie. I ożenił się w wieku 30 lat, a ja zawsze chciał zostać w domu z dziećmi. Jednak już jak miałem moje pierwsze dziecko, mój mąż był rozpoczęcie własnej działalności gospodarczej, więc to ma sens dla mnie, aby zatrzymać się w mojej pracy jako Międzynarodowy Marketing Manager z Aveda Corporation, część z Estee Lauder Companies. Naprawdę mi się podobało, mimo że nie było moją pasją. Zatrzymałem się w tej roli, postępują w nim, i został promowany, podczas gdy mój mąż rozpoczął swoją działalność i wziął na większości administracji gospodarstwa domowego i udało harmonogram naszego dziecka opieki dni.

Uwielbiam być matką i kocham moje dzieci, ale nie kocham macierzyństwa per se. Uważam, że zaspokaja potrzeby dziecka jest niezwykle trudne. Nie jestem oczywiście zabawny człowiek. To nie jest instynktowne dla mnie, aby na podłodze do zabawy. Muszę zrobić bardzo świadome decyzje, aby robić te tradycyjne "Mamo" działalności. Nie podoba mi się upiec. Dokonywanie ciasteczka z moich dzieci jest dla mnie koszmarem! To rzeczy, które trzeba zaplanować w moim dzienniku i dokonać stało, bo to nie jest instynktowne dla mnie. Jak już mamy bardziej świadomie, jestem znalezienia większej radości w tych małych działań po drodze, ale to jest w toku.

Więc w którym momencie zdecydowałeś się wyjść z pracy w pełnym wymiarze godzin?

Miałem drugie dziecko-więc miał dwie córki przez ówczesnego i przejście od 01:59 dzieci było dla mnie trudne. Po urlopie macierzyńskim wróciłam do pracy. To było naprawdę trudne. Wniosek, że ja i mój mąż przyszedł do było to, że po prostu nie działa, czułem się, jakbym był brakuje na zbyt wiele rzeczy. Kilka miesięcy po powrocie do pracy, zaproponowano mi dwa możliwe promocje, z których jedna była moja wymarzona praca. To by wymagało przeprowadzki do Minneapolis i inne wymagałyby duże międzynarodowe podróże. Żadna z tych opcji będzie pracował dla mojej rodziny. Mój mąż jest kariera w świecie sztuki, a jego cała sieć jest w Nowym Jorku, więc przeniósł się do Minneapolis było mowy. I nie było chętnych do regularnego podróżowania z dwoma dzieci w domu. Decyzja była nie myślenia w tym momencie. Płakałam przez dwa dni, a potem zrezygnował. Po żałobie dla tych ról zawodowych, czułem w porządku; nie czułem się zmuszony do narożnika, a ja byłem bardzo szczęśliwy, że w domu z moimi dziewczynami. Przez następne kilka lat, tak naprawdę nie myśleć o niczym innym, inne niż w domu, będąc w pełnym wymiarze czasu z nimi, prowadzę gospodarstwo domowe, a także wspieranie mojego męża, robi swoje administracji i komunikacji marketingowej. W międzyczasie zaczął korporacyjną rolę.

Po kilku latach, zacząłem się trochę antsy bitowej. I była w ciąży z moim trzecim nasz pierwszy syn-i nawet zacząłem się modlić o to: "Co dalej, Panie" W tym czasie, mój mąż miał pracę, która wymaga, żeby podróżować więcej niż pół roku, a on był również w diecezji a singli 'oddział. I był w zasadzie na własną rękę przez większość czasu, i że prawdopodobnie potęgowane część tego myślenia dla mnie. Więc mam zamiar mieć moje trzecie dziecko i mam wszystkie te "FI, ale, i maybes" w moim umyśle. Następnie prezydencja stawka nazywa mnie na rozmowę. Powiedzieli mi: "Otrzymaliśmy tę odpowiedź trzy razy i za każdym razem mamy powiedział:" Nie możemy zrobić tego do tej biednej kobiety "," bo mój mąż podróżowaliśmy i był w biskupstwa, miałem aby moje trzecie dziecko, a my mieszkaliśmy w 750 metrów kwadratowych na Manhattanie. Ale oni powiedzieli: "Czujemy się bardzo wyraźnie, że jesteś osobą do tego powołania", a oni nazwali mnie być Dyrektor Spraw Publicznych na Stawka New York New York. Po moim pierwszym szoku, myślałem, "Och, dziękuję, Ojca Niebieskiego, znasz mnie tak dobrze." Ponieważ to, co potrzebne było siedzenie przy stole, i to dało mi to.

I brakowało spotkań. I brakowało dialogu. I zaginął burzy mózgów, i ważne połączenia konferencyjne, które miały się stać w tej chwili w prawo. I brakowało pisania. To było w samym środku kampanii Mitt Romney, tak Kościół otrzymywał dużo uwagi mediów i badania i był dynamiczny czas do zaangażowania się w sprawy publiczne. Rola umieścić wszystkie moje umiejętności w obsłudze przedsiębiorstw. To było absolutnie ręka Pana. To było wspaniałe doświadczenie.

Uruchomiono robić więcej w stosunku do pracy / życia kwestie balansu. Jak to się zaczęło?

Kwestie te były zawsze w tle. Byłem rekruter w mojej młodości, a ja zawsze interesowałem się pytania: "Dlaczego ludzie robią to, co robią?" I "Jak oni zdobyć w tym momencie?" Zawsze byłem zafascynowany cudzych ścieżek kariery i przypadkowe miejsca pracy, że ludzie zabierani, które zmieniły ich życie i pchnął je pewną drogę. Z tego powodu zainteresowanie ludzkich zachowań w miejscu pracy, zrobiłem magistra w Organizational Behavior w Londynie w moich późnych lat dwudziestych, a w tym stopniu, że koncentruje się na pracy / life problemów, wraz ze szkoleniami i rozwojem, które idą w parze . Ale nie mogłem znaleźć pracy w tym obszarze, kiedy przeniósł się do Nowego Jorku na początku w 2000 r.: przedsiębiorstwa nie byli naprawdę zainteresowani w nim i nie ma na to pieniędzy. Więc skończyło się na powrót w marketingu zamiast. Zawsze wiedziałam, że chcę zrobić coś więcej po pracy / life problemów, więc już na bieżąco na rozmowy i politykami. Sprawy publiczne telefoniczne już nie ma, i tak teraz, zaczynam się do pracy / life Konsulting i pisanie programów nauczania dla niektórych programów szkoleniowych, które będą naprawdę potężny. Jeśli mam zamiar zainwestować czas i wysiłek, z dala od mojej rodziny, to musi być coś naprawdę zależy.

Ty również rozpoczął na blogu o pracy / life kwestii w jesienią 2009 roku. Dlaczego zacząłeś do bloga i jak to pomogło utrzymać poczucie jaźni?

Przez długi czas, tak naprawdę nie dostał do blogów w ogóle, a ja opór Facebook i Twitter. Myślę, że to duchowe skłania mi się zaangażować, a ja czułem się jak to był sposób, że mogę rozwijać swoje pomysły i zbadać niektóre z pojęć, które były dla mnie ważne. Myślałem o niektórych z tych prac / życie pomysłów na 20 lat, ale nie zawsze mówi się o nich. Kiedy skończył 30 lat, zacząłem czuć się już nie potrzebuje się bać moich opinii i kim jestem. Potem wyszła za mąż i miała dzieci, a te lata w moich latach trzydziestych były blur. Ale kiedy okazało 40 i miał moje ostatnie dziecko, czułem się, jakbym wszedł w nową fazę, to zintensyfikować te uczucia "Nie muszę ukrywać moich opinii. Jestem silny, moje opinie są informowani. To jest w porządku, aby podzielić się nimi, to jest w porządku, aby mieć platformę, i to jest w porządku, aby mieć porządek obrad. "

Jestem naprawdę zaszczycony, kiedy ludzie czytają mojego bloga. Mam mały następuje przez większość porównań, ale ja również wbudowany połączenia poprzez Twitter. Właśnie jadłem lunch z ośmiu kobiet w Nowym Jorku, którzy są wszystkie robią ogromne składki do pracy / life debaty na różne sposoby. Próbujemy połączyć konferencję, i byłem zaproszony do pisania na kilku blogach innych. Jestem budowania relacji, które pomogą tę wiadomość wyjść. Mam miejsce przy stole, i gdybym nie otworzyłem usta sześć lub siedem miesięcy temu, nie byłoby mnie tam.

Piszesz o równoważeniu różnych części swojego życia. Jakie wyzwania i zwycięstwa w swoim dążeniu do równowagi pomiędzy życiem domu i profesjonalnych zajęć? Czy istnieją pewne rzeczy miałeś rezygnować lub niektóre klucze do ich sukces?

Teraz nie jestem tak wielki z gospodynią domową, jak byłem w przeszłości. To jest dla mnie trudne, nie mogę znieść brudne podłogi, ale miałem do niech coś pójdzie, bo robię różne opcje. To banalnie kawałek rady, ale trzeba ustalić priorytety, a dla mnie, sposób moje gospodarstwo wygląda poszła w dół listy w ostatnich miesiącach, jak już podniósł stawkę na mojego pisania i inne ścieżki zawodowe.

Myślę też, trzeba być realistą, co można i nie można zrobić. Ważne jest, aby przestrzegać Słowa Mądrości, a także wiersze w D & C 88, które mówią o wystarczającej ilości snu. Przez jakiś czas byłem pobyt późno każdej nocy, ponieważ jest tak wiele jestem głodny do zrobienia, a ja starałem się karmić mój mózg w godzinach, że mogłem. Ale ciągle chorują, i to nie fair w stosunku do moich dzieci, moje małżeństwo, albo ja. Więc musiałam nauczyć się zamknąć i powiedzieć "nie" do pewnych rzeczy, nawet jeżeli oznacza to, mówiąc "nie" dla siebie.

Wreszcie słyszymy to cały czas, ale to prawda, że ​​istnieją różne fazy w życiu. Teraz moje dzieci są małe, w wieku 7, 5, 3 i 1. To szalone, ale macierzyństwo nie zawsze będzie to intensywne. I nie trzeba rozpocząć na pełną skalę działalności w tym szczególnym momencie, potrzebuję tylko palec w wodzie teraz, tak, że jestem gotowy, kiedy chcę się rozwijać go do czegoś większego.

Miałem pierwsze dziecko w wieku trzydziestu czterech, a potem jeszcze na trzydzieści sześć, trzydzieści osiem lat, i czterdzieści. Posiadanie dzieci blisko siebie, to recepta na szaleństwa, ale to jesteś na następnej biletu. Nie mogłem zrobić coś dla dzieci na zawsze, czuję w pokoju o przejście do następnego etapu. Wychowałem się w ten sam sposób, moja mama miała czworo dzieci w ciągu czterech lat. To było fenomenalne, byliśmy bardzo blisko.

Podobne do tej idei równowagi, masz również napisane o różnych kawałków rady, które są podane do kobiet Mormona: być przygotowany, aby uzyskać jak najwięcej nauki, jak to możliwe, aby ciężko pracować, pielęgnować nasze rodziny. Komunikaty te mogą wydawać się sprzeczne, czasami. Jak je pogodzić?

W naszej teologii, mamy jasno określone role, o który zapewnia i która wychowuje i doceniam to. Żaden z mojego wejścia do tej rozmowy jest zawsze przeznaczone do dewaluacji tych określonych celów. Ale kobiety zawsze pracował: pionier kobiety nie szycia, wziął w dodatkowym prania, opieki dla zwierząt, i tak dalej. Tak, ta praca była często wykonywana z ich domów, ale pracowali. Dziś staliśmy się dość liniowa, jak definiujemy pracę. Wszyscy pracujemy, czy dla pieniędzy, czy nie, jest to część naszego DNA jako mormoni. Obawiam się, że staliśmy się nieco zawiesił się na to i są zbyt szybkie, aby ocenić.

Martwię się, gdy widzę kobiety Mormon krok od siły roboczej na początku ich życia, a nie utrzymywanie ich umiejętności. Nasze małżeństwo nie są procenty, że o wiele lepiej niż na świecie. Z pewnością są one dla małżeństwa świątyni, ale nie tyle, statystycznie, jak można mieć nadzieję. Jest wiele kobiet, które są nieprzygotowane do nagłej śmierci lub romans objawionej lub po prostu bezrobocie ... i nagle małżeństwo jest w strzępach i pod wielką presją i są dzieci, a kobieta nie jest wyposażony do przejęcia. Cały ten pomysł przygotowania i edukacji jest silny w naszym kościele. Wszystko to może oznaczać, jest zapisanie się do publikacji przemysłu lub biorąc okolicznościową klasy lub czytania raz lub dwa razy w tygodniu w internetowym forum na temat najnowszych osiągnięć w swojej dziedzinie. Po prostu nie zamknąć drzwi. I dostać się bać, gdy kobiety robią to dla siebie.

To nie tylko finansowo i ekonomicznie zdrowe utrzymać swoje umiejętności, ale także zdrowego psychicznie, aby mieć połączenie ze światem. Musimy wrócić do naszej historii i spojrzeć na naszych żeńskich przodków, a my zobaczymy, że zawsze pracował. Istnieją alternatywne sposoby, oprócz pracy w pełnym wymiarze czasu, aby pozostać w grze.

Jakie rady dałbyś do innych kobiet, które zmagają się zrównoważyć różne role i oczekiwania kobiet Mormona?

Byłoby to, aby nigdy nie przestać zastrzegając róg co to możesz zrobić na stronie. Bądź kreatywny. Nie bój się być zainteresowana w coś poza swoimi dziećmi. Kobiety mormoni są naprawdę dobre na oszczędności-at scrimping, zapisywanie i ograniczania. Ale nie jesteśmy tak dobrzy w inwestycji, uprawy i zarządzania nasze pieniądze. I oczywiście uważam, że kobiety powinny zrozumieć, gdzie ich pieniądze się dzieje i trochę wysiłku, aby być finansowo świadomi. Dowiedzieć się, co uznaniowe czasu masz i poprawić swoje umiejętności, czy to poprzez biorąc lekcje, czytając gazetę, lub łączenia forum dla przestrzeni publicznej, które można obracać na korzyść gospodarczą w dół drogi. Nie mówię: "Idź i dostać pracę jutro." Mówię, "Znajdź sposób, aby pozostawać w kontakcie."
Ważne jest również, aby rady z mężem. Mam bardzo sprzyjające człowiekowi na mojej stronie, ale mieliśmy mieć jakieś bolesne rozmowy o ustalaniu priorytetów, co jest najważniejsze dla naszej rodziny. Byliśmy o tym i modlitewny przetargu ze sobą. On jest moim największym fanem i cheerleaderką, ale w toku dla nas, robimy to do góry jak idziemy. Pracujemy ze sobą i zaangażowania Pana w określaniu, co jest dla naszej rodziny.

Wreszcie bardzo ważne jest, aby doradca z Panem i być otwartym na osobiste objawienie o najlepszej drodze do Ciebie. To dla mnie ważne, aby pamiętać, że Pan wie, kim jestem w mojej absolutnej rdzenia znacznie lepiej niż ja wiem, kim jestem w moim absolutnym rdzeniem. Ma zamiar wysłać mi możliwości, które są dla mnie i że ostatecznie błogosławić swoją rodzinę, tak długo, jak pracować w parze z Nim.

W skrócie

Winegar Chrysula

Lokalizacja: Darien, CT

Wiek: 41

Stan cywilny: żonaty

Dzieci: Cztery dzieci w wieku 7, 5, 3 i 1

Zawód: Matka i praca z dala od domu konsultantem

Szkoły uczęszczania: University of Queensland, University of London

Języki używane w domu: angielski

Ulubiony Hymn: "Be Still My Soul"

Obecny kościół telefoniczny: Nauczyciel Stowarzyszenie Pomocy Działania współprzewodniczący

Na stronie: www.wlbconsultants.com

Wywiad Barbary Christiansen. Headshot Zdjęcia przez Michelle Katarzyny Fotografia .

Podziel się tym artykułem: