W skrócie

Beit Sahour, West Bank, Palestine listopada 2010

Wychowany w pobliżu Betlejem, zaledwie kilka przecznic od miejsca narodzin Jezusa Chrystusa, Sahar Qumsiyeh dokładnie wie, miejsc, które są uważane za święte przez wiele religii. Jednakże znaczny obszar jest oznaczony przez konflikty i wojny, i jako palestyńskich, Sahar barier napotykanych (zarówno graficzne i dosłownym) do przystąpienia do Kościoła. W tym wywiadzie, Sahar opisuje, jak jej wprowadzenie do Kościoła i zrozumienia Ewangelii pozwoliło jej przezwyciężyć uczucia złości i frustracji, które towarzyszyły jej życie w tym niespokojnym regionie.

Jak konwertować do Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich?

Po otrzymaniu mój licencjat z matematyki w Betlejem University i nauczania w szkole podstawowej w Betlejem przez rok, otrzymałem stypendium magistra na Uniwersytecie Amerykańskim w Waszyngtonie, byłem bardzo podekscytowany i planuje tam iść, ale potem Widziałem reklamę oferuje stypendia na Uniwersytecie Brigham Young Palestyńczykom. Mimo, że już miałem dobre stypendium na American University, postanowiłem zastosować do BYU i został przyjęty do programu magisterskich w statystykach.

Wszyscy, łącznie z moją rodziną, powiedział mi, aby nie iść do BYU. Słyszałem też dziwne rzeczy o mormonów, co mnie zniechęca. Mimo to, miałem wrażenie, że powinienem tam pojechać, i choć nie rozumiem, dlaczego nie mogłem odejść od tego uczucia. Więc skończyło się na udział BYU. Byłem przerażony, ale poszedłem i czuł się w domu.

Nie byłem zainteresowany Kościoła mormonów, a myśl o wstąpieniu do Kościoła nigdy nie przyszło mi do głowy. Wychowałem Christian-moja rodzina jest greckokatolicki, choć na przestrzeni lat, moi rodzice stracili zainteresowanie religią. Ja osobiście stracił wiarę w Boga, gdyż wielu niesprawiedliwości, że byłem świadkiem w Palestynie. Myślałam, że Bóg musi nienawidzić Palestyńczyków, bo byliśmy uciskani i sytuacja była naprawdę zła. Powiedziałem, moje modlitwy, ale nie sądzę, że Bóg będzie słuchać lub odpowiedzieć.

Na BYU, jeden z moich przyjaciół zaprosił mnie do kościoła i poszedłem, ale to było bardzo różne od tego, co dorastałem i nie byłem zainteresowany powrotem. Ale wtedy to było General Conference, a moi przyjaciele powiedzieli mi, że mają zamiar słuchać proroka mówić. Myślałem, że to naprawdę dziwne, że Mormoni wierzyli było życia proroka na ziemi. Zadzwoniłam do mojej mamy i powiedział: "Mamo, czy wiesz, co mormoni myśleć?" Ale byłam ciekawa i postanowiłem posłuchać, co prorok-ówczesnego przewodniczącego Hunter-miał do powiedzenia. Nie pamiętam dokładnie, co powiedział, ale odniósł się do mojej ziemi jako "Palestyny" i to naprawdę wielka sprawa dla mnie. Po izraelskiej okupacji, Palestyńczycy stracił swoją tożsamość i kilka osób na całym świecie uznają, że mamy prawo do gruntu lub w kraju, wiele osób nazywają ten kraj Mój kraj, Palestyna, nawet nie istnieje na "Izrael". map. Słowo "Izrael" pojawia się na jego miejscu. Więc słysząc amerykańskie rozmowy mój kraj "Palestine" znaczyło dla mnie bardzo wiele.

Po konferencji, poprosiłem przyjaciela, aby powiedzieć o Kościele. Opowiedziała mi wszystko: zaczęła od stworzenia Adama i powiedział mi wszystkie szczegóły odbudowy. Inne osoby w pokoju powiedziała, że ​​myli mnie, mówiąc mi wszystko na raz, ale to wszystko miało sens, gdy słyszysz to wszystko na raz, to jest proste i idealne. I zaczął wykazywać zainteresowanie Kościoła. Jeden z moich przyjaciół dał mi Arabski Księgę Mormona i kazał mi czytać 3 Nefi 11 i modlić się o to. Myślałem, że nie ma sensu modlić się o rozdział w książce, więc postanowiłem przeczytać całą książkę, a nie. Zajęło mi kilka miesięcy, aby przeczytać, ale wiedziałem, że to prawda, nie mam prosić Ojca Niebieskiego, czy to prawda. Zacząłem chodzić do kościoła i postanowiłam się ochrzcić.

Jeśli inni ludzie próbowali mnie nawrócić, to prawdopodobnie by odszedł. Ale moi przyjaciele BYU prostu zostawił mnie w spokoju. To było dobre, bo wziąłem czas, aby dowiedzieć się o kościele na własną rękę.

Jak twoja rodzina reaguje na twoją decyzję, aby przyjąć chrzest?

Kiedy powiedziałem mojej rodzinie, mówili, że mormoni mieli pranie mózgu mnie. Mówili, że jestem szalony, aby nawet myśleć o chrzest kupujemy. Ich reakcja była dla mnie bardzo trudne, tak bardzo, że postanowiłem nie przejść z chrztu. Ale chodziłam przyjaciela chrzest i wiedziałem, że to, co muszę zrobić. I ostatecznie został ochrzczony w dniu 4 lutego 1996 roku.

I zostały już członkiem kościoła LDS przez ponad 14 lat. Z biegiem lat, większość mojej rodziny zaakceptowała moje członkostwo w Kościele. Ale moja mama wciąż próbuje przekonać mnie do opuszczenia Kościoła. Inni z mojej rodziny uważają, że jestem zagubiony i zdezorientowany, ale nie mówią nic o tym już. Wiedzą, że jestem szczęśliwy i oni dobrze o tym. Byłem tak nieszczęśliwy w Palestynie, zanim poszedłem do BYU. Po wstąpieniu do Kościoła, bałem się iść do domu, a ja myślałem, że będę nieszczęśliwy ponownie i myślałem, że to będzie trudne, ponieważ moja rodzina nie akceptuje mojego członkostwa w Kościele. Ale byłem szczęśliwy, nawet w trudnych sytuacjach, a nawet moja rodzina próbowała wszystko, co możliwe, aby zachęcić mnie do opuszczenia Kościoła.

Jakie było twoje doświadczenie jako członek Kościoła w Palestynie?

To było naprawdę trudne, będąc członkiem Kościoła, kiedy wróciłem do Palestyny ​​po chrzest w Utah. Było dwóch innych członków kościoła w okolicy Betlejem, ale w tym czasie nie wiedziałem ich. Czułem się bardzo samotny. Ponadto, nie mogłem chodzić do kościoła dużo czasu, bo mieszkał na Zachodnim Brzegu i Izraelczycy nałożone ograniczenia podróży na Palestyńczyków mieszkających na Zachodnim Brzegu. Nie wolno mi było wejść do Jerozolimy i często musiał wkraść się do Jerozolimy, aby dostać się do kościoła. Jednak miałem Ducha Świętego ze mną i że bardzo pomogło, po, że radość i pokój wewnątrz zadbał o wszystko.

Wychowałem się kilka przecznic od miejsca narodzin Chrystusa w Betlejem. Jednak nigdy nie czułem, że strony, lub inne w Jerozolimie miał żadnego znaczenia dla mnie osobiście. I wierzył w Boga, ale nie rozumiem wielu rzeczy o Ewangelii. Nienawidziłem życia w Betlejem i myślałem, że przeklęty za to, że Palestyńczyk, ponieważ mieliśmy bardzo mało praw człowieka i nie były traktowane z godnością. Mimo, że wychował się w Ziemi Świętej, miałem do podróży po całym świecie, aby Provo, Utah, aby poznać mojego Zbawiciela. Po tym, jak został ochrzczony i wrócił do domu, moim zdaniem całkowicie zmienił. Czułem błogosławiony być palestyńskiego i mieć możliwość życia, gdzie mój Zbawiciel żył. Każde drzewo, każda strona, a każda ulica przypomina mi mojego Zbawiciela i to, co zrobił dla mnie. Spośród wszystkich miejsc Mógł zdecydowały się urodzić, Wybrał mojego małego miasteczka Betlejem.

Czy możesz powiedzieć coś więcej na temat ograniczeń, które sprawiły, że trudno, aby dostać się do kościoła?

Przed 1987, salon Palestyńczycy na Zachodnim Brzegu mogli swobodnie podróżować do dowolnego obszaru w Ziemi Świętej. Ograniczenia nakładane przez państwa Izrael zaczął stopniowo zwiększa się. Początkowo zatrzymali pozwala nam jechać poza Zachodnim Brzegu. Potem zatrzymał taksówkę pozwalające, a następnie autobusy. Potem zaczęli ograniczać osoby z podróży poza Zachodnim Brzegu w ogóle. Wiele punktów kontrolnych zostały określone na różnych dróg prowadzących z palestyńskich miast. Różne punkty kontrolne mogą wybrani, np. kobiet lub mężczyzn w wieku powyżej 50, aby zakończyć ich miasta (i udać się do Jerozolimy, na przykład). Ograniczenia wzrosła aż nikt nie mógł podróżować, z wyjątkiem kilku wybranych, którzy pracowali w Jerozolimie i był w stanie uzyskać odpowiedniego pozwolenia wejść do Jerozolimy. W 2003 roku Izrael rozpoczął budowę muru oddzielającego: 20-metrowy mur, który otacza wiele palestyńskich miast. Ściana została zaprojektowana, aby kontrolować ruch palestyński wyznaczonych przez otwory w ścianie. Teraz, zezwolenia wręczane są osobom nielicznych i punkty kontrolne, które były po prostu blokad 15 lat temu są teraz większe niż na terminalu lotniska. Ponieważ wszystkie dokładnie przeszukiwane są przez podróżników, nieliczni, którzy pracują w Jerozolimie musieli czekać w kolejce na przejściach dla godziny każdego ranka, aby dostać się do pracy.

Przez wiele lat, nie miałem dokumentów, aby wprowadzić Jerozolimy, gdzie Oddział Jerozolima (w tym czasie, tylko oddział w Ziemi Świętej) spełnia-i to było bardzo trudno dostać się do kościoła. W pierwszych latach, udało mi się przemycić do Jerozolimy wspinając wzgórza i unikanie punktów kontrolnych izraelskich żołnierzy rozmieszczonych w głównych dróg prowadzących z Betlejem. Później stało się trudniejsze, jak żołnierze i punkty kontrolne zostały umieszczone niemal wszędzie. Po ścianie separacji został zbudowany wokół Betlejem, stało się bardzo niebezpieczne i trudne, aby dostać się do Jerozolimy. Nawet po wejściu do miasta, trzeba było zachować ostrożność, ponieważ żołnierze zatrzymywali ludzi i zapytać ich o dokumenty.

Czy nadal ciężko się dostać dziś do kościoła?

Ostatni raz wkradł się do Jerozolimy dla kościoła był w 2007 roku. W tym czasie, jedynym sposobem, aby wejść do Jerozolimy był przez mały otwór w ścianie separacji. Otwór był mały-może stopa lub dwie szerokie i to w odległości około 90 minut od mojego domu, więc musiałem wziąć taksówkę, aby dostać się tam. Żołnierze zazwyczaj straż po drugiej stronie muru, więc musiałem czekać na izraelskich żołnierzy odejść przed wspinaczka przez otwór. Udaliśmy się przez ścianę w grupach, a ludzie zostali przydzieleni do oglądania żołnierzy, a potem dał znak reszty z nas, kiedy było bezpiecznie przejść przez otwór. Czekałem około 30 minut, zanim żołnierze w lewo, a następnie każdy wyciśnięty przez otwór. Następnie musieliśmy biec do innej ściany, które było około 10 metrów wysokości i wykonane z betonu. Ktoś podniósł mnie wspiąć się na ścianę, a potem zeskoczył z 10 metrów po drugiej stronie. To był deszczowy i błotniste w ostatnim dniu I wkradł się do Jerozolimy. To dzień, pobiegłem i schowała się za budynku, czekała, aż autobus przyszedł, a potem wskoczył do autobusu i pojechaliśmy do Jerozolimy.

Później, w kościele, przyjaciel zapytał mnie, co by się stało, gdybym złapał. I powiedział: "Nigdy nie miałem się dowiedzieć. Byłem skradania się do Jerozolimy, aby chodzić do kościoła od lat, i nigdy nie został złapany. "Wiele razy czułem się jakbym był niewidzialny, ponieważ inni ludzie się zatrzymać i złapać i chciałbym dotrzeć. Ale tego samego dnia, jak wracałem do domu na autobus, żołnierze zatrzymali autobus. Dwie osoby-drugiego człowieka, a ja-nie zrobił mieć uprawnienia, aby być w Jerozolimie. Zabrali nas z autobusu i zatrzymała nas na godzinę. Byliśmy zmuszeni do podpisania dokumentów, w których stwierdzono, "I został znaleziony w Jerozolimie w tym dniu." Miałem szczęście, bo po tym jak podpisali papier, to chodźmy.

Po tym dniu, byłem fizycznie i emocjonalnie wyczerpany od stresu próbuje dostać się do kościoła. Na rok przed, ja siedziałem w myśleniu kościoła, "Jak mogę dostać się do domu bez złowieniu?" I zabrał z naciskiem kultu. I obiecał Ojca Niebieskiego, że chciałbym spróbować iść do kościoła co tydzień, czy jestem w stanie, i próbowałem co tydzień, czasami byłem w stanie zrobić to przez punkty kontrolne, a czasami nie byłem, ale zawsze starałem. Jednak po tym ostatnim czasie, nie chcę robić tego więcej. Modliłam się i powiedział: "Ojcze Niebieski, jestem zmęczony. Proszę podać mi inny sposób aby dostać się do kościoła. "

Niedługo po tym doświadczeniu zacząłem moją obecną pracę w ONZ jako analityk baz danych. Jako pracownik ONZ, mam odpowiednie dokumenty, które pozwalają mi wejść do Jerozolimy do pracy. Dziś przejść przez punkty kontrolne w celu dostać się do kościoła w Jerozolimie, a oni mnie wpuścić Jestem naprawdę uprzywilejowany jako pracownik ONZ, ponieważ mogę przejść przez każdego punktu kontrolnego, podczas gdy ludzie z Betlejem trzeba przejechać na jednym konkretnym punkcie kontrolnym, gdzie to jest zawsze tłoczno i ​​trzeba czekać w kolejce na 3 do 4 godzin. To zajmuje mi około półtorej godziny, aby dostać się do kościoła, teraz, w zależności od natężenia ruchu i jak długo trzeba czekać na przejściach.

Obecnie jestem prezesem Stowarzyszenia Pomocy w Oddziale Jerozolimie. Nasz oddział ma wielu członków z całego świata: wielu studentów BYU, ludzie pracujący w konsulacie USA i innych pracujących w Jerozolimie. Jest to wyzwanie dla nas, aby dotrzeć do wielu członków oddziału, którzy mieszkają w miastach Zachodniej Banku i nie są w stanie chodzić do kościoła. Polityka USA nie pozwala ci, którzy pracują z konsulatu z Zachodniego Brzegu do Jerozolimy i BYU Jerusalem Center przepisy nie pozwalają tych, związany z Jerusalem Center do swobodnego podróżowania i jechać własnym samochodem do zachodnich miastach Banku. Dlatego mamy użytkowników mieszkających na Zachodnim Brzegu, którzy nie byli w stanie uczestniczyć w nabożeństwach przez ponad 12 lat!

Jak znaleźliście wewnętrzną siłę, aby pozostać w Kościele, mimo tak trudnych warunkach?

Wiedząc, jak to jest nie mieć ewangelii robi dużą różnicę, jestem tak szczęśliwy, ponieważ teraz wiedzy mam, więc łatwiej się trzymać. Ojciec Niebieski był przy mnie cały czas i pomógł mi przez to wszystko.

Wśród tego konfliktu, byłem pocieszony wiele razy. Na przykład, raz izraelskie śmigłowce strzelali do domów w moim mieście. Elektrycznej wyszedł i telefony były martwe, więc nie mogliśmy zadzwonić naszych krewnych, aby dowiedzieć się, jakby były w porządku. Moja rodzina i ja udaliśmy się na dach, aby zobaczyć, które obszary zostały naruszone. Zostawiłem rodzinę na dachu i poszliśmy do mojego pokoju i modlił się, a ja czułem się miłości Ojca Niebieskiego ramiona wokół mnie. Wiedziałem, że był tam i on chronił ludzi kochałem.

Radzenie sobie z konfliktem jest prawdziwym wyzwaniem wewnętrznie. Widziałem wiele niesprawiedliwości wyrządzone moich ludzi w ciągu roku: restricted podróży i zakazów, przyjaciół lub krewnych aresztowanych lub zastrzelony bez powodu, upokorzenia, utraty tożsamości, rozbiórki domów. Kiedy miałem 16 lat i uczęszcza Bethlehem University dla mojej licencjat, nie było demonstracji na terenie kampusu i niektóre izraelscy żołnierze zastrzelili studenta. Żołnierze nie pozwoli nam go zabrać do szpitala. Przez dwie godziny leżał z dziurą po kuli w głowie. To dzień, opracowałem uczucia nienawiści wobec Izraelczyków, bo z tego, co przeżyłem je zrobić do moich ludzi. Po I przystąpił do Kościoła, tego rodzaju nienawiść rozpuszczone, ale nadal nie je kocham.

Pewnego dnia, gdy starałem się przejść przez punkt kontrolny, aby chodzić do kościoła, jeden z izraelskich żołnierzy powiedział mi wrócić, on powiedział, że nie wolno było w. Spojrzałem mu w oczy i przypomniał sobie Pisma czytałem w Ewangelii Mateusza, że ​​rano , w którym Zbawiciel powiedział: "Miłujcie waszych nieprzyjaciół". Przyszło mi do głowy, że nie kocham Izraelczyków, a tak naprawdę nie przeszkadzało mi, że nie mogę słuchać jednego z przykazań Zbawiciela. Walczyłem z tym i nie wiem, jak pokonać te uczucia. Natknąłem się na pisma w Moroni rozdziału 7, werset 48, który mówi o miłości jako czystej miłości Chrystusa. Brzmi on: "Módl się do Ojca z całą energią serca, abyście zostali napełnieni tym miłości." Postanowiłem, że był to jedyny sposób na zdobycie miłości dla moich wrogów, nie mogłem ich miłość w moich siłach . I potrzebuje pomocy z mojego Zbawiciela, który miał doskonałą miłość dla wszystkich. Był on w stanie kochać i przebaczać samych żołnierzy, którzy Go ukrzyżowali. Jeśli ktoś wie, jak się kochać, On zrobił, i wiedział, że może mnie nauczyć. Postanowiłem zapytać Ojca Niebieskiego, aby mi pomóc, bo mieszka z gniewu i nienawiści odszkodowanie duszy.

Modliłem się o to przez długi czas, a myślałem, że nie odpowiedział, bo nie zauważył konkretną zmianę. Ale około roku po tym, jak zacząłem się modlić, byłem przejazdem jednego z punktów kontrolnych i spojrzałem w oczy żołnierza (który powiedział mi zawrócić) i czułem niesamowitą miłość do niego. Wiedziałem, że jesteśmy wszyscy dziećmi Boga, a nie mamy nienawidzić ludzi, którzy robią złe rzeczy do nas, możemy po prostu nienawidzę ich działania, ale nie mamy nienawidzić samych ludzi. Była to ogromna wygoda dla mnie, aby dowiedzieć się, że kiedy Ojciec Niebieski mówi nam coś zrobić, On daje nam drogę do przestrzegania Jego przykazań.

Palestyńczycy i Izraelczycy starają się zaprowadzić pokój. Aby to zrobić, oni spotkali się na stole negocjacyjnym lat. Wierzę, że tylko prawdziwy pokój musi pochodzić od samego Księcia Pokoju, naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Peace, że Duch Święty przyniósł w moim życiu po tym, jak został ochrzczony pozostał ze mną w dzień ucisku i konfliktu. Zbawiciel powiedział: "Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam: nie jak świat daje, Ja wam daję. Niech się nie trwoży serce wasze, ani niech się nie lęka. "Tylko On może zmiękczyć serca, zapewniają uczucie miłości i dostarczyć, że pokój, że mój kraj potrzebuje.

W skrócie

Sahar B.Qumsiyeh

Lokalizacja: Beit Sahour, West Bank, Palestine

Wiek: 39

Stan cywilny: Panna

Konwersja: 04 lutego 1996

Zawód: Database Analyst

Szkoły uczęszczania: Betlejem University, BS; BYU, Masters, Middle East Technical University
w Turcji, Ph.D.

Języki używane w domu: arabski

Ulubiony Hymn: "Zły Wayfaring Man of Grief"

Rozmawiała Barbara Christiansen . Zdjęcia wykorzystane za zgodą.

Podziel się tym artykułem: