08 grudnia 2010 przez admin
Będąc Jej własnością Role Model
W skrócie
Houston, Texas listopada 2010
Z wykształcenia inżynier chemik, profesjonalnych modeli roli kobiety były trudne do zdobycia dla Lyn Greenwood. To nie powstrzymało ją od konieczności karierę w ExxonMobil. Ale brak wzorców zmusił ją, by utorować własną drogę jako samotna matka pracuje, a później, kiedy już wyszła ponownie za mąż, zmusił ją do budowania własnej wiary w rodzaju matki, pracownika i przyjacielem dla innych, że chce być .
Kto był twoim wzorem dorastania?
Moja mama była wielkim zwolennikiem edukacji, więc moi rodzice położyć nacisk na edukację i ich wczesnego życia małżeńskiego zrobił wrażenie na mnie, i zaszczepił ideę, że to w porządku kolejności swoje życie. Moi rodzice pobrali się w 1972 roku i nie było mnie przez trzy lata po ślubie. Musieli znosić ludzi mówiąc im, oni są niesprawiedliwi dla nie mających dzieci od razu, ale nie słychać, że tak dużo więcej.
Jak myślisz, jak się przeżyciami jako dziecko wpływ rodziny i wyboru kariery jako dorosły?
Zachciało mi się zostać inżynierem chemikiem, gdy miałem szesnaście lat. Rozmawiałem z moim tatą o interesy miałem i on zachęcił mnie do zbadania inżynierii chemicznej. I nigdy nie odbiegała od tej drodze i to było 20 lat temu zrobiłem taką decyzję. Myślę, że ta tożsamość jako inżynier i profesjonalny była ze mną od mojej młodości.
Dyskusja na temat czasu jako studentka inżynierii w BYU.
Gdy skończyłem było około 50 osób w naszej klasie ukończeniu i pięć kobiet ukończył, więc 10% naszej klasy ukończeniu była kobieta, która jest dość niska, nawet niższe niż średnia krajowa. Nie było wiele kobiet wokół, więc wszyscy znali się bardzo dobrze.
Student drugiego roku, kiedy program naprawdę się zaczęło-kiedy zaczęliśmy biorąc nasze klas podstawowych i chłopaki byli wysiąść ich zadania i byli coraz poważnie o naszym głównym. Wszyscy byliśmy na poznanie siebie, że semestr zimowy i po pierwszej serii Średniookresowa egzaminów byliśmy porównujących wyniki. Jeden z moich przyjaciół siedział obok mnie, a on odwrócił się do mnie i powiedział: "Co ocenę dostałeś?" Powiedziałem mu. On powiedział: "Och, nie powinieneś robić lepiej niż ja." I powiedział: "Dlaczego nie?" A on powiedział: "Bo jesteś dziewczyną." I spojrzał na niego i powiedział: "Co masz na myśli? "On jakby śmiał się go.
Od tego momentu wiedziałem, że będę się zauważyć, bo jestem kobietą i to naprawdę mnie zmotywowany i zdeterminowany, że jeśli ktoś mówi do mnie: "Ty dostajesz dobrą ocenę, bo jesteś dziewczyną, czy jesteś otrzymuję nagrodę, bo jesteś dziewczyną, czy dostajesz tę pracę, bo jesteś dziewczyną ", aby móc im powiedzieć:" Nie, jestem coraz to dlatego, że ciężko pracowali i dlatego, że na to zasługują na moje własne zasługi, a nie dlatego, że jestem dziewczyną. "Do dziś mój przyjaciel nie pamiętam nawet mówić. Nadal jesteśmy przyjaciółmi i żartować. Ale to jest coś, co utkwiło mi. Może to być w zdominowanym przez mężczyzn zawodzie lub obróbki lub cokolwiek, ale przemówił do mnie bardzo wcześnie w mojej kobiecej kariery inżynierskiej, że będę musiał stanąć na własnych zasług i nie było to łatwe, aby być studentka inżynierii w BYU.
Kiedy byłeś w szkole, prawda przewidzieć czas, kiedy będzie to dla was trudne do równowagi rodziny i pracy? Myślałeś ku przyszłości, kiedy byłeś w szkole?
Pamiętam, że kiedyś rozmawiałem z profesorem, którego żona również pracowała w dziedzinie nauki związanej. Więc zapytałem go: "Co robicie, gdy dzieci przyszedł?" Mówił o tym, jak jego żona przestała pracować i ostatecznie 20 lat później rozpoczął pracę jeszcze raz. I powiedział: "Hmm. Nie jestem pewien, co mam zamiar zrobić. "Spojrzał na mnie i powiedział:" Wiesz, co robić. "Pamiętam, że pomyślałem," zrobić? Co ja teraz zrobię? "W tym czasie (może to się zmieniło) nie było żadnych kobiet członkowie inżynierii chemicznej wydziału. Nie było nikogo takiego jak ja mogłem porozmawiać i powiedzieć: "Jak to będzie działać? Czy ja po prostu chodzić do szkoły przez cztery lata do pracy przez rok lub dwa, a potem przestać działać podnieść moją rodzinę? Jak zarządzać robi to coś ja chciałem zrobić przez dziesięć lat z rodziną, jak również? "Tak naprawdę nie były dobre wzorce do naśladowania, podczas gdy tam byłem.
Kto był wzorem odkąd ukończyła BYU i rozpoczął pracę w ExxonMobil?
Byłem w ExxonMobil przez dwanaście lat, w tym czasie, myślę, że wzorce prawdopodobnie spadły na dwa wiadra. Jednym z nich jest mój dobry Jennifer przyjaciel, który jest bliżej do mojego wieku. Ona bardzo dobrze w jej karierze, a ona jest również świetny mama. Ma dwoje dzieci, a widząc jej równowagę jej pracy oraz "działalność i jak ona jest zaangażowany w dziecięcych jej dzieci działalności daje mi nadzieję i jest pozytywnym przykładem jest w stanie zrównoważyć oba.
Jest też dobra sieć kobiet ExxonMobil, którzy byli w ich kariery przez 20 do 30 lat, którzy biorą udział w młodszych kobiet, pomagając i prowadząc je i dając im rady. Oni są moimi wzorami do naśladowania, jak również. Nie widzisz, że mentoring dzieje wszędzie.
Kilka lat temu zostałem zaproszony do wzięcia udziału w kursie przywództwa do pracy. W ramach kursu, otrzymałem informacje od moich kolegów, że należy zacząć myśleć o tym, jak mogłem mentorami dla innych. Do tego czasu, ja zawsze uważałem się jednym z najmłodszych, najmniej doświadczony w pokoju-ktoś jeszcze szuka mentorów. To naprawdę uświadomił mi, że byłem uderzenie skrzyżowanie, że potrzebne do świadomego przejścia do innych mentoringu. Jest to trochę niewygodne chodzić do kogoś i powiedzieć: "Hej, chciałbym mentora Ciebie", ale ja na pewno zmieniło moje nastawienie, kiedy mówię do kobiet w miejscu pracy lub w kościele. Gdy byłem na urlopie macierzyńskim po urodzeniu córki, byłem przypisany do odwiedzenia uczyć innego matkę pracy. Była też na urlopie macierzyńskim i planował wrócić do pracy w przyszłym miesiącu. Te pierwsze kilka tygodni z powrotem w pracy są tak trudne, a ja chciałem, żeby wiedziała, że nie jest sam. Noc z jej pierwszego tyłu dzień w pracy, przestałem jej domu, aby zostawić mały prezent. Nie spodziewała się mnie, i jej mąż prawie nie otworzył mi drzwi. Rozmawialiśmy przez chwilę, a potem odwróciła się do męża i powiedział: "Ona wie. Zrobiła to przed "doświadczenie utwierdziło moje przekonanie, że istnieje taka potrzeba wsparcia pracujących matek -. Zwłaszcza w kulturze LDS. I sobie sprawę, że to do mnie się, że mentor dla następnej kobiety. I nie może mieć własny mentor LDS, ale mogę być świadomy, jak I wypełnić tę rolę dla innych.
Po ślubie z pierwszym mężem od ośmiu lat i miał dwa-letniego syna, jesteś rozwiedziony. Jak swój rok jako jeden kształt mama, jak widzisz siebie dzisiaj zarówno jako pracownicy i jako matka?
Ożeniłem innego ucznia BYU w wieku 20 lat w 1996 roku, a my w końcu rozwiedli się w 2003 roku. Jedną z rzeczy, zdecydowałem, kiedy byłem samotną matką, że Thomas, który był dwa lata potem, nigdy nie usłyszysz mnie narzekać pracy. Chciałem mu podjąć się pracy i posiadające zawód jest pozytywną rzeczą. Chciałem, żeby dostrzec, że jego mama pracowała jako szczęśliwy, rzeczy pozytywne. Dlatego, mimo że czasami było naprawdę ciężko, starałem się nie narzekać i być w dół na tym, że "mama musi iść do pracy."
Czy czujesz się pozytywnie o pracy w tym czasie, czy uważasz, że mówi o tym w ten sposób wpływ, jak się czułeś?
Myślę, że mówisz to wpływ, jak się czułem. Bywało, że to było bardzo, bardzo trudne. Chciałbym dostać Thomas się, zabrać go do przedszkola, a ja do pracy. Wtedy to była godzina szósta i chcemy jechać do domu na godzinę, będzie się przez godzinę, a następnie iść do łóżka. Było około roku, kiedy robiłem światową pracę, kiedy będę musiał telekonferencje zaczynają się godzina dwudziesta, co najmniej raz lub dwa razy w tygodniu. Wiele razy Thomas nie spał, a ja o telekonferencji, podczas gdy Thomas skakał na kanapie. Kiedy dostałem przeniesione z tym podziałem i wysłał pożegnalny mail, komentarze z Azji były: "Och, będziemy tęsknić, i powiedzieć Thomas pożegnanie zbyt", ponieważ byli tak przyzwyczajeni do go w tle. Kiedy byłam samotna matka pracuje tam naprawdę nie było dużo czasu na wiele innych niż praca i Thomas.
Jakie są wyzwania twarz dziś mama pracuje?
Jak mama pracuje, to co świadome decyzje o tym, co masz zamiar spędzić swój czas i energię na. Czas naprawdę staje się premia, więc zdecydować, czy masz zamiar udać się do klubu książki i nocy dziewcząt out lub jeśli masz zamiar spędzać czas ze swoimi dziećmi lub pobiegać. Czasem jestem dobry w podejmowaniu świadomych decyzji o tym, gdzie jestem spędzać czas i czasami nie jestem tak dobry. I moja rodzina pozwala mi znać.
Opieka nad dziećmi jest również wyzwaniem, mamy szczęście do wielkiego sytuacji teraz. Po Thomas urodził, był w ośrodku opieki dziennej, który był tuż obok mojego biura. Chciałbym pojechać z nim pracować w godzinach porannych, a następnie będę spędzać godziny na lunch z nim na co dzień. Przez chwilę byłem pielęgnacyjnych i pójdzie na na lunch i pielęgniarki do niego. Nie sądzę, że doceniam, jak wielkie, że dzień community centrum opieki i co rodzina to było. Przebywał tam do wieku czterech lat i ożenił się ponownie w 2006 roku. Wtedy mój nowy mąż i ja wybraliśmy nowy opieki dni centrum miasta, blisko naszego domu. Dobra opieka nad dzieckiem jakości jest jednym z warunków, zarówno z nas pracuje.
Po tym jak drugie dziecko, Kate, urodził się w 2008, to wziął urlop i został w domu z nią przez prawie rok. Jakie są niektóre z wyzwań, z jakimi borykają jako ci stay-at-home mama?
Myślę, że dla mnie dużo ciężkiej części jest stay-at-home mama pogodzić się z tym, co kierunek moje życie zajmie. Czułem się jak moje życie było naprawdę na rozdrożu, a ja podejmowaniu decyzji, gdzie miałem zamiar iść. Czułem też samodzielnie. I poszedł ze środowiska z ludzi wokół mnie nieustannie, naprawdę konieczności poszukiwania razem z innymi ludźmi. Myślę, że wiele z nich zbliża się do pokoju z tym, kim jestem, i stara się być w zgodzie z tym, kim inni ludzie. I wszystko było angsty o kim jestem, więc nie było to dla mnie łatwe. Nie podobało mi się, kim jestem, bardzo. Czułem się, jakbym był zbieranie walczy cały czas.
Były też inne mniejsze wyzwania, too. Oczywiście moja szafa potrzebne do zmiany. I nie będzie mieć na sobie garnitury wokół domu. So I łączyć mojej szafie, więc moje Garnitury i moje garnitury spódnica nie były już przód i środek w szafie. Zrobiłem miejsce na T-shirty i dżinsy i pchnął garnitury do tyłu, bo nie nosił je bardzo często. To było bardzo gorzko. I naprawdę brakowało garnitury i brakowało ubierania się i myślę, że przedstawiciele, w tym czasie co najmniej odrzuciwszy że inne tożsamości, że ja i przenoszenie do stay-at-home roli mama na chwilę.
Do walki o mnie, a ja w domu było to, że miałem wszystkie te wysokie oczekiwania. Przez lata, powiedziano mi, że pobyt w domu i podniesienia mojej rodziny była moja rola w życiu, że to, co mam do zrobienia. Czułem się, jakbym miał zaraz ogarnąć i być całkowicie zadowolony z i całkowicie spełniony w tej roli. To było naprawdę frustrujące dla mnie, że gdy jestem w domu to nie są łatwe dla mnie. Czułem się winny za smutny nad tracąc moją rolę jako profesjonalny kobiety. To było naprawdę trudne, ponieważ czułem, że nie miało być smutne, a ja nie miał być o te uczucia winy, i nie miała być brakuje moja kariera tak, jak było.
Gdzie był "miała być" pochodzi z?
To był prawdopodobnie chce być dobry, a moje postrzeganie tego, co myślałem, że powinno być. Czytałem w starych pismach moich Młodych Kobiet dzień. A kiedy była młoda kobieta, to są rodzajem lekcji, które były nauczane. To, co było, przez sześć lat, wiercone do mnie. I nie wiem, czy to był doktrynalny jak kulturowe, a mój internalizacja myślałem kultura i moja religia ode mnie oczekuje.
Czy uważasz, że miał nikogo w Kościele, czy w pracy, który rozumiany obie strony medalu dla Ciebie?
Pamiętam dużo mówić z moim przyjacielem Alexis (który jest w niepełnym wymiarze czasu lekarz i mama z czterech dzieci) o pracy i poświęcenia. Powiedziała do mnie jeden raz ", myślę, że jesteś o wiele bardziej ambitny, niż kiedykolwiek było." Więc chociaż miałam Alexis rozmawiać, ja nadal szukał innych forach, gdzie mogę znaleźć kobiety LDS, którzy próbują równowagi jest ambitny i mający silne kariery i nadal jest dobrymi matkami, którzy są zaangażowani i wierny. Oni nie muszą się wzajemnie wykluczać.
Wydajesz się być szczęśliwy. Dyskusja o tym, jak dojechać na decyzje, które zrobiłeś i jak się czujesz o nich wiedzieć.
To nie było łatwe. Dziewięć miesięcy po miałem Kate, zadzwoniłem pracę i powiedział im, że zajmie dalsze dziewięć miesięcy wolnego. Jeden z moich mentorów nazwie i miał szczerą rozmowę ze mną o tym, dlaczego czułem się jak potrzebuje więcej urlopu i zapytał, czy byłbym zainteresowany pracą w niepełnym wymiarze godzin. Zaczęliśmy dialogu i zaczęła szuka pozycji w niepełnym wymiarze czasu dla mnie. Mój mąż powiedział: "Po miałeś tę rozmowę byłeś zawrotu głowy." To była noc i dzień, wiedząc, że to będzie w stanie się, że część mnie, która była ważna dla tak długi czas, że nie było będzie musiał się poddać.
Chciałbym móc powiedzieć, że jestem tym, który przyszedł do tego objawienia, że będę szczęśliwsza pracy, ale myślę, że przyszedł od innych ludzi mentoring mnie i mówi do mnie, czasami znając mnie lub jest zainteresowany tym, co mogę przyczynić się lepiej niż Wiedziałem. Dla mnie, tak bardzo chciałam być idealna stay-at-home kobieta Mormon, że nie mogłem zobaczyć, że mogę być przykładem kobiety Mormon i ostatecznie być mentorem dla kogoś innego.
Co ma to doświadczenie pomogło uświadomić sobie o swojej relacji z Kościołem?
Mój przyjaciel Alexis byłoby powiedzieć, że każdy człowiek ma do modlitwą zdecydować z Ojcem Niebieskim, co jest dla nich najlepsze. Ona mówi, że Kościół powinien dać radę, w jaki sposób rzeczy mogą pracować, ale każdy z nas ma przyjść do naszego wniosku i się dogadać z Panem. I naprawdę nie wierzę. Ale ja się na tej drodze, aby teraz uwierzyć, że to naprawdę jest do jednostki i Panem.
W skrócie
Lyn Greenwood
Lokalizacja: Houston, TX
Wiek: 35
Stan cywilny: żonaty od 2006 r. do Wergiliusza
Dzieci: Andrew (pasierb), 15, Thomas, 9; Kate, 2
Zawód: Planning & Business Development Advisor, ExxonMobil Chemical
Szkoły uczęszczania: BYU
Języki używane w domu: angielski
Ulubiony Hymn: "Chodź ty skarbnicą wszelkiego błogosławieństwa"
Rozmawiał Szela Miner . Portret przez Lindsey Loo Fotografia .
Podziel się tym artykułem:
26 Komentarze
Dodaj komentarz
Pomóż nam rozłożyć pracę na temat MWP poprzez umieszczenie jednego z naszych odznak logo na swojego bloga. Znajdź nasze odznaczenia tutaj
MWP założyciel Neylan McBaine reprezentuje projekt w Okrągłym Stole. Słuchać podcastów tutaj:
12:10 dnia 08 grudnia 2010
Ten inteview absolutnie hit. Dziękujemy za to, że chcą podzielić się obok kobiet w kościele, że nie sądzę, dostaje mówił o dość często. Jako jeden z tych nowo mam wolny od pracy, Twoje słowa były błogosławieństwem dziś. Czy nie zawsze wydają się pochodzić dokładnie, kiedy ich potrzebujesz?
Dziękuję.
14:08 dnia 08 grudzień 2010
Lyn, naprawdę doceniam to dzielenie się myśli, że poszedł do swojej kariery i decyzji życiowych. Ten wywiad pomaga podkreślić, że ścieżki, które są opisane przez nas jako LDS młodzieży nie jeden rozmiar dla-wszystkich. To możliwe odejście od normy i będą robić wszystko dla Ciebie i Twojej rodziny.
14:29 dnia 08 grudzień 2010
Dziękujemy za dzielenie się swoją podróż i perspektywy. Uwielbiam nacisk na osobiste objawienie.
16:37 dnia 08 grudzień 2010
Dziękuję za dzielenie się swoją historią. Najtrudniejsze dla mnie coraz domu mama nie było dziecko i dom, ale brak poczucia potrzebne i ważne, a przebywanie z innymi dorosłymi. I teraz pracować w niepełnym wymiarze godzin z domu. Uwielbiam to, że mogę zrównoważyć moją rodzinę i nadal spełniać tę potrzebę bycia produktywnym oprócz pracy w domu (co jest trudniejsze, czasem i mniej zabawy na pewno), ale jak powiedziałeś jej o równowagę!
17:16 dnia 08 grudzień 2010
Ja też podobał mi się pomysł, że musimy szukać wskazówek Pana dowiedzieć się, co ścieżka jest dla nas najlepsze. I że te ścieżki nie będą takie same dla wszystkich.
Moja matka w obliczu bardzo podobną sytuację jak rachunkowości dur na BYU, chyba rok, zanim tam. Powiedziała, że niektórzy z chłopaków zostały wprowadzone, że robi się o wiele lepiej, niż były. To mnie ciekawi, czy wszystko nadal tak samo jak zawsze, czy kobiety jak ty i moja matka w końcu się rzeczywistego postępy w tych wyobrażeń.
17:32 dnia 08 grudzień 2010
Dziękujemy za dzielenie się Lyn. Jestem pod wrażeniem troskliwość swoich decyzji i ścieżce. Bardzo wnikliwe!
17:47 dnia 08 grudzień 2010
Co za wspaniała historia - I bardzo zadowoleni z lektury. Dziękujemy za to, że inspiracją dla innych matka pracuje tam jest. A dla tak ciężko pracuje w polu zdominowanym przez mężczyzn. Bardzo podobała mi się, że część rzeczy o tobie osiągnięcia powodu ciężkiej pracy i zasług, a nie tylko ze względu na swoją płeć. Doceniam również swoje dobre nastawienie do pracy i nie jest negatywne o tym. To było przypomnienie, że musiałem ostatnio!
17:58 dnia 08 grudzień 2010
Co amazing story i podróż. Dziękuję za dzielenie się, Lyn! Pamiętam, jak trudno było iść do pracy, że pierwsze dni po urodzeniu mojego pierwszego dziecka. I pamiętam, jak naprawdę trudno było włączyć w moim ogłoszeniu i przejścia do pobytu w domu. Nienawidziłem bycia domu mama przez pierwsze 6 miesięcy. Co błogosławieństwo zorientowali się, co działa dla swojej rodziny!
10:04 dnia 09 grudnia 2010
Oh, wow, kocham czytanie tego tak dużo. Lyn, dlaczego nie jesteś w moim okręgu? Jestem drukując ten artykuł i przedstawiający go do moich artykułów. Tak szczerze mówiąc i zapowiedzi i orzeźwiający.
12:19 dnia 09 grudnia 2010
Dziękujemy za wszystko. To naprawdę hit dla mnie. Zajęło mi dużo czasu, aby pogodzić się z tym, kim jestem i dlaczego robię to, co robię i czuję to, co czuję. Zdałem sobie sprawę, że nigdy nie czułem się upoważniony, aby znaleźć moje pasje jako młoda kobieta w kościele, choć celował w szkole i innych czynności. Nigdy nie czułem, że to OK, aby wybrać ścieżkę kariery (nawet myśleć, co to może być, a co dopiero po nim). Czułem się winny robić doktorat, że w końcu skończył w zeszłym roku (po 12 lat i 3 dzieci, teraz 4), a nawet robiąc to, wielu ludzi w kościele mówili, że robię to, bo to by mnie lepiej mama ... Nasze historie muszą być poinformowani. Mamy więcej niż jedną rolę w naszym życiu, nawet jeśli rola lub zestaw ról (jako żona i matka) jest najważniejsze. Szkoda, że nie możemy wyjść poza lekcjami naśladowania do rozmowy o tym, jak ludzie znaleźć równowagę, jak pracuje moms można dostać obiad na stole, w jaki sposób możemy zachować rodzina najpierw bez poczucia, że musimy uchylić inne pomysły, ambicje, zainteresowania i talenty, jak, tak naprawdę, kiedy wszystko jest powiedziane i zrobione, co robimy i kim jesteśmy wybrać się to między nami a Panem, i powinny być niezapośredniczone kultura Mormon i oczekiwania, a nawet Rada Generalna, które otrzymujemy na ambonie. Jeszcze raz dziękuję za dzielenie się swoją historią.
13:02 dnia 09 grudzień 2010
Lyn, podróż jest dużo bardziej normą niż my (kulturowo) czuć przyznając jeszcze. Jestem absolwentką MWP na krytycznych potrzeby kobiet w łączeniu życia zawodowego, choćby poprzez subskrypcję czasopisma lub na oku kilka odpowiednich blogach. Istotne jest aspekcie gotowości, nie mówiąc już chęć do korzystania z naszych talentów i szkolenia.
To nie jest łatwe. Istnieje wiele możliwości do winy, bez względu na nasze drogi. Byłem pełen SAHM czas, pełna żywiciel czasu i teraz mogę pracować w domu. To stała reinvention, i tak, że zawsze ręka w rękę podróż z Panem co do tego, co jest najlepsze dla Ciebie i Twojej rodziny.
Piękny wywiad, wyraźnie przedstawiciel pięknego życia. Błogosławieństwa dla was i waszą, Chrysula.
18:51 dnia 09 grudzień 2010
Dziękujemy za uwagi. Muszę przyznać, że na początku, nie byłem pewien, jak bardzo moja historia będzie rezonować z innymi, ale Szela przekonał mnie. Cieszę się, że początkowo byłem w błędzie!
Heather, Chrysula - Czytam każdy z Twoich stron jakiegoś czasu. Jestem wielkim fanem każdego z was! Myślę, że jego czas, aby wyjść z czai .... :)
06:43 dnia 10 grudnia 2010
Lyn-
Bardzo podobał mi się ten wywiad, i to do mnie przemówiło. Moje życie skończyło się zupełnie inny sposób, niż kiedykolwiek myślałem, że będzie, i choć nie chciałbym go zmienić, zastanawiam się czasem, co by było. Choć nasze życie może być inna, mam jeszcze dużo tych samych uczuć opisujesz i jestem swędzenie, aby wrócić do szkoły i kontynuować sen, jakie miałem na bardzo długi czas.
Bardzo dziękuję za podzielenie się życie i perspektywy-na pewno cenny wgląd zarówno do pracy i pobytu w domu moms. Myślę, że jesteś niesamowita!
20:13 dnia 22 grudnia 2010
I cieszył się czytanie swoją historię. Mam tylko napotkał kobiety LDS para w spektrum inżynierii i masz myśli i życie decyzje dźwięk raczej znane. Część mnie chce zostać w domu, ewentualnie zakorzenionych z hodowli, jednak inne łaknie świata zawodowego i nie sądzę, by cieszyć się w domu przez cały czas. Jestem wciąż próbuje dowiedzieć się, jak zrównoważyć wszystko spodziewamy się naszego pierwszego dziecka, ale myślę, że jesteśmy na właściwej drodze do nas z moim mężem na pobyt planowania domu.
22:39 dnia 23 grudnia 2010
Lyn,
Szkoda, że moi przyjaciele i ja mieliśmy się jako młody przywódca kobiet rośnie! I nawet nie był świadom możliwości, takie jak ta istniała aż po mój szkolny zakończył.
Mój mąż po prostu przyjął pracę jako inżynier chemik w Exxon Mobil i zacznie pracować tego lata.
Jestem wdzięczny, że będzie pracować z niesamowitych kobiet takich jak Ty. I kto wie ... może moje córki będą musiały się jako lider kościoła pewnego dnia :) Dzięki za swoją historię i Wesołych Świąt dla Ciebie i Twojej rodziny!
21:44 dnia 16 stycznia 2011
Lynn,
Byłem tak podekscytowany, aby zobaczyć ten artykuł na Ciebie i Twojej historii. I nie dostać się do rozmowy z tobą dużo ostatni raz widziałem cię. Dziękujemy za udostępnienie tego. Czasami mamy tak wiele opcji i co powinniśmy zrobić, wydaje się tak oczywiste dla innych, ale wybór i życie żyjemy każdy nasz własny. Jest takie błogosławieństwo, że duch może pomóc prowadzić nas w znalezieniu najlepszej ścieżki dla nas i naszych rodzin. A to, jak nasze życie zmieni nasze czyny bilansowania może zmienić też! Ty i Twoja rodzina wygląda na szczęśliwego. Niech Bóg błogosławi.
-Alisa Millar Henrie
06:09 dnia 13 lutego 2011
Prorok nadal uczy, że nasze powołanie jako matek małych dzieci jest uczyć i pielęgnować je. To wymaga poświęcenia z naszej strony. Istnieje prawdziwa moc w skutecznej 12:59 relacji z dzieckiem. Kiedy jesteśmy przytulanie noworodka, mówiąc, opieki lub mówiąc do niego / nią, jesteśmy dosłownie pomagając niemowlę rozwój neurologicznych ścieżek w mózgu. Nie ważne jak dobry ośrodek opieki dziennej jest, że nie będą mieć czasu lub możliwości, aby zapewnić jeden-na-jeden więź z dzieckiem, że matka może. Nie mogą one zapewnić wysoki poziom wychowania fizycznego i emocjonalnego. To nie jest ich "praca". Jest Jeśli my, jako kobiety, że możemy "mieć wszystko" bez czegoś spada przez szczeliny oszukujemy samych siebie. Ja również zmagał się z moją tożsamość jako stay-at-home mama. Zacząłem pracować na koniec spotkania, gdy moje dzieci były w szkole średniej. I teraz mają satysfakcjonującą karierę. Ale gdybym miał to zrobić jeszcze raz, to bym został w domu w czasie wysokich moich dzieci szkolnych lat. Po prostu mówisz ", musimy być uczciwi o naszej motywacji do pracy i kosztów Polega ona do wszystkich, nie tylko my sami.
08:18 dnia 22 lutego 2011
Alisa - dobre, aby usłyszeć od ciebie!
Lynn - I powiedział powyżej, że początkowo byłem niechętnie zgadza się na rozmowę. Częściowo dlatego, że nie sądzę, moja historia będzie rezonować. Druga część była, bo wiem, że przeważa opinia jest takie same. Ja siedziałem przez dużą ilością spotkań RS gdzie Prorok został notowanych i nie dość spotkań RS gdzie byliśmy zachęcani do osobistej relacji z Bogiem i rzeczy wypracować bezpośrednio z Nim. To również, dlaczego nie wierzę mój przyjaciel tak długo, kiedy mówili mi, że to w porządku, aby się dogadać z Panem bezpośrednio.
Jestem wdzięczny Neylan do uruchomienia tej witryny i do głosu wszystkich rodzajów kobiet. Nawet kobiety, jak ja, którzy są niechętni do akcji, ponieważ nie każda ścieżka musi być taka sama.
09:09 dnia 09 marca 2011
Lyn-
Ty nadal inspiracją i siłą do mnie. Uwielbiam różnorodność i siłę kobiet w kościele, każdy z inną ścieżkę i doświadczenia. Dziękuję za dzielenie!
20:52 dnia 13 czerwca 2011
Dziękuję bardzo za to, że chcą uczestniczyć w przesłuchaniu, Lyn! Ja też jestem inżynierem kobieta, choć to na bok, podczas gdy moje dzieci już w młodym wieku. To jest tak wielka, aby wiedzieć, że istnieją inne kobiety LDS, którzy tam akcja podobne zmagania, każdy z nas stara się jak najlepiej. Jestem faktycznie biorąc pod uwagę powrót do szkoły mistrza jako sposób na powrót na rynek pracy, gdy jest to właściwy moment.
Alisa - Pamiętam cię! Byłaś prezes SWE kiedy zacząłem jako student pierwszego roku na BYU. Chciałbym wrócić w kontakcie, jeśli nie masz nic przeciwko.
08:20 dnia 14 czerwca 2011
Hi Lyn - bardzo dziękuję za podzielenie się swoją historią. Jako profesjonalny mama który również ukończył w Inżynierii Chemicznej z BYU (myślę, że być może tylko kilka lat przed tobą), może odnosić się tak wiele z tego, co powiedział! Mój pierwszy syn jest tylko 18 miesięcy, a ja wciąż zmaga się z pytania, czy robię słusznie przez pracę. Ale na szczęście udało mi się skorzystać z prawie wszystkich dostępnych opcji możliwych taśmą obudzić spędzać więcej czasu z moim synem. I choć uczyłam młodych kobiet na 3 lata, zrobiłem w mojej mocy, aby zmienić treść wiadomości, ty i ja otrzymał i zachęcić ich wszystkich, aby zdobyć wykształcenie i znaleźć kariery, bo po prostu nie wiem, co życie ma w sklepie dla Ciebie!
20:49 dnia 07 lipca 2011
@ Lyn-dziękuje bardzo za historię. I walczyć z niektórych z tych samych zagadnień można podniesione. Ja jestem 38-letnia matka z 2 (4-letnia i 8 mo. Życia) i miał tylko trzy długoterminowe "przerwy" z pracy, ponieważ miałem 16 lat-jeden przez 6 tygodni po mojej misji i 2 8 tygodni przerwy po moich dzieci urodziło. Jestem szczęśliwy, że niezwykle wsparcie męża, pracę, która pozwala mi pracować "na pół etatu" (jeśli można liczyć 32 godzin / tydzień plus 2 godziny / dzień dojazdy w niepełnym wymiarze czasu), i wspaniałe matki-in- prawa, który pomógł w codziennej pielęgnacji moich dzieci. Myślę, że niezależnie od tego, co ktoś ścieżka trwa, zawsze będzie walka.
@ Lynn-zgadzam się z podstawowej stopnia, że nie ma kosztów i konsekwencji dla każdego wyboru. Niektórzy ludzie w moim miejscu powiedział: "Cóż, mam zamiar mieć wiarę i rzucić pracę i mam nadzieję, że mój mąż może znaleźć coś lepszego, który pozwoli nam utrzymać nasze korzyści, nasz dom, itp." Za każdym razem, rozważyć tę opcję dostaję silne wrażenie, że dla naszej sytuacji, to byłoby zupełnie głupie i kompletne lekceważenie błogosławieństwa Pan nam dał. Czy brakuje mi moje dzieci w ciągu dnia? Ogromnie. Czy żałuję działa? Nie, to pomaga umieścić żywności na stole i trzymać nas z długu. I zostawić pracę w pracy, a kiedy jestem w domu (co jest poranki, wieczory i 3 pełne dni / tydzień), jestem w pełni zaangażowany. I nie rób, jak wiele klubów lub tyle działa jak chcę, ale mam nadzieję być prawie na emeryturze, kiedy moje dzieci są w szkole. Coś mi mówi, że moja córka królową dramatu będzie potrzebował mnie się trochę więcej niż niż ona teraz.
@ All-na razie staram się skupiać swój umysł, gdy Pan mówił "pokoju do mojego umysłu dotyczącego tej sprawy."
22:29 dnia 31 lipca 2011
Zawsze mnie dziwi, jak kobiety ukrywają się w miejscu pracy, zamiast zająć się z dnia na dzień operacji ich rodziny. Gdyby tylko więcej kobiet by przestać mówić o "jak winni czują", i podjąć działania, a być matką 24/7. Bóg pobłogosławił cię z dziećmi tylko dla Ciebie, aby przekazać je podczas pracy? To po prostu nie wydaje się dobrym wiadomości. Poczucie winy, że czujesz się w środku jest zwykle Bogu mówiąc jesteś na czele na złą drogę.
10:59 dnia 09 sierpień 2011
@ BYUmom - To nie jest dla mnie jasne, że rzeczywiście przeczytać wywiad. Wierzę, że okazujemy szacunek i zdobyć wiedzę na siebie przez słuchanie i uczenie się. Doceniam wszystkich na perspektywę, ale myślę, że wiarygodność swojej pozycji jest dimished kiedy nie wykazuje zrozumienia specyficznego wywiadu jesteś komentując. Nigdzie w moim wywiadzie mówiłem czułem się winny ścieżki wybrałam - i faktycznie, jeśli czytasz ten wywiad uważnie, zobaczysz, że czułem się winny, kiedy byłem w domu pełnym wymiarze czasu. Mogłem przyjąć logikę i dochodzę do wniosku, że z powodu winy czułem, gdy byłem w domu, Bóg mówił mi, że jestem na złej drodze przez pobyt w domu cały czas.
09:03 dnia 03 września 2011
Lynn i BYUmom-to z powodu osądów takich jak ty, że my, moms, którzy także zrównoważyć karierę mogą czuć się pod presją kultury LDS, nie doktryna. Czy są matki, które pracują do ucieczki? Oczywiście! Czy są matki, które w domu i wciąż zaniedbują wychowanie swoich dzieci? Oczywiście! Każdy pracuje matka wiem, stało się sprawą modlitwy i dostałem odpowiedź od naszego kochającego Ojca w Niebie, który zna nas osobiście, że jest to właściwe posunięcie w tym sezonie w naszym życiu. Nikt, nawet SAHMs, można mieć wszystkiego. Jest czas i sezon na wszystko. Proszę, trzymaj wyroków do siebie. To jest sprawa między nami, naszych mężów, naszych dzieci i Pana. Dziękuję Lyn do udostępniania.
07:34 dnia 25 sierpnia 2012
Lyn,
Znalazłem swoją historię i musiał podzielić się z grupą kobiet jestem na forum z. Mam nadzieję, że nie przeszkadza. To było bardzo doskonałe opowiadanie ilustrujące niektóre z dylematów pracujących matek w kościele. Ja też miałem problemy, które nie posiadają karierę i jestem szczęśliwy, mój mąż był równie wsparcie ze mnie wybierając zagłębić się od tradycyjnego SAHM. Kościół może zrobić wiele szkód przez boxing nas w zależności od naszej płci i musiałem uciec to pole.
Chciałbym także powiedzieć, osobiste notatki: że jestem tak szczęśliwy, że znalazłem Wergiliusza i dwa wydaje się niesamowitym małżeństwa i rodziny. Kiedyś, aby porozmawiać trochę do mojego obecnego męża, trochę, jak również i on cię pamięta jako bardzo inteligentny i zabawny. Zabawne, jak potoczą się sprawy. Życzę obu dużo szczęścia i radości w życiu. - Elise (i Justin)