W skrócie

New Delhi, Indie

Swarupa Katuka urodziła się i wychowała w Indiach, przystąpili do Kościoła w 1988 roku, a obecnie mieszka w New Delhi. W 1995 roku, jako matka dwojga dzieci, swarupa postanowił dać jej trzecie dziecko do przyjaciół rodziny, którzy nie mogą mieć żadnych własne dzieci. W tym wywiadzie, że akcja intymne spojrzenie na jej codzienne życie, stan Kościoła w Indiach, i ma ona związek z jej adoptowaną córką.

Powiedz mi coś o sobie i swojej rodzinie.

Urodziłem się 10 maja 1964 roku w Rajahmundry, Andhra Pradesh, Indie, do moich rodziców, Appa Rao i Siromani Kommu. I zakończona jest podwójny tytuł licencjata w dziedzinie nauki i szkolnictwa w Kolegium damskie w Rajahmunry i tytuł magistra w dziedzinie nauki z Andhra University w Visakhapatnam, Andhra Pradesh.

I obecnie uczyć Nauka do 11 - do 15-latków w szkole rządowej. Uczę od 16 lat. Dla zabawy, moje hobby to czytanie, gotowanie i szycie.

Mój mąż, Suvarna Kumar Katuka, jest specjalistą w zakresie imigracji i świadczy usługi prawne dla międzynarodowych korporacji. Mamy jednego syna, Joshua Kumar, lat 19, który obecnie pracuje na misji, i jedną córkę, Timny, wiek 17.

Jaki jest przeciętny dzień jak dla ciebie?

Poranki rozpocząć modlitwę, a potem zrobić śniadanie i przygotować do szkoły na 07:50 Szkoła Uczę się bardzo blisko naszego domu, w odległości krótkiego spaceru. Wracam do domu ze szkoły, o godzinie 02:15, zrobić obiad i zazwyczaj chwilę odpocząć. Czasami towarzyszą moją córkę do jej klasy seminarium popołudniowej; inaczej w domu i wyczyścić lub prać.

Wieczorem nasza rodzina trzech ma domowy wieczór rodzinny i mamy razem kolację. Następnie przygotować się do następnego dnia, a ja zwykle nie iść spać do 11 pm lub północy. Przed pójściem do łóżka, mogę czytać pisma i pisać w moim dzienniku. Potem idę spać. To mój podstawowy rutynowe; kilka dni odwiedzimy innych członków, a kilka dni uczę seminarium też.

Jak się przygotować syna do służby na misji?

Joshua służy w Chennai, w Indiach, ponad 2000 kilometrów. Pisze nam wspaniałe listy i kocha misję. On jest szczęśliwy, chciał służyć na misji od początku. Myślę, że nauczanie w Kościele, a misjonarze konferencyjnych, którzy służyli w naszym regionie, wpływ jego. Aby przygotować go do służby na misji, zwykle miał Wieczór Dom i studiowanie pism świętych rodzin, kiedy te dzieci były małe. Obsługujemy spotkania kościelne 100% w naszym życiu czas.

Mój mąż dołączył do Kościoła w 1984 roku i służył na misji w Indiach od 1985/87. W rzeczywistości, on i jego towarzysze byli pierwszymi misjonarzami indyjskie służby w Indiach.

Jak po raz pierwszy dowiedzieć się o Kościele Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich?

I zostały poszukiwania kościoła, aby być ochrzczonym w, wiedziałem, że chrzest był konieczny do zbawienia. Mój mąż jest rodzina jest LDS, a jego siostra była moją przyjaciółką na długo przed I wyszła za niego. Ona wprowadziła mnie do Kościoła. Poszedłem do kościoła kilka razy i czułem się z tym dobrze. Podobała mi się organizacja Kościoła i jego systemów. Kościół LDS w naszym rodzinnym mieście był bardzo mały, z kilku członków, ale czułem, że coś i dołączył od razu, bez nawet powiedzieć ojcu.

Czytałem Księgę Mormona po roku; po raz pierwszy czytałem go, nie rozumiem-Zrozumiałem to powoli. Teraz rozumiem w pełni, bez wątpliwości. Nauki i przykłady i opowiadania są wspaniałe i dobre. Czytamy jako rodzina i moje dzieci kochają ewangelii, ponieważ Księgi Mormona. To dobrze wpływa na nasze życie.

Co to ​​jest Kościół, jak w Indiach?

Mamy dwie misje w Indiach: Indie Bangalore i Indie New Delhi. Są trzy dzielnice w nowej misji Delhi. Należymy do New Delhi Indie Powiat; istnieje siedem oddziałów w naszej dzielnicy z około 1050 członków w sumie powiat. Należę do Nowego 1 Delhi Oddział ^ul. Mamy około 80 członków uczęszczających regularnie.

Mamy regularne działania poza niedzielnych spotkań, jak niedawno Szkole Proroków prowadzonych przez naszego prezydenta misji prezydent Jackson. To było wspaniałe spotkanie dla wszystkich dodatkowych przywódców. Byłem naprawdę pod wrażeniem i poznałem lepiej mój obowiązek jako członek i jako lider.

Jako młody Prezesa Kobiet I towarzyszy Siostra Dalton [obecny prezydent Kobiety ogólne Młodych], aby odwiedzić kilka rodzin w New Delhi, Indie. Byłem też poproszony o modlitwę otwarcia, kiedy Prezydent Hinckley odwiedził Indie w 2005 r.; 600 świętych z całego Indiach uczestniczył w spotkaniu. Ze względów bezpieczeństwa nie mogliśmy uścisnąć jego dłoń, ale siedział na podwyższeniu, gdzie się siedzi. Czuliśmy, że był wybrany przywódca i prorok Boży.

Jaki był twój ulubiony powołanie?

Służyłem w kilku pomocniczych, takich jak podstawowa, Stowarzyszenia Pomocy i młodych kobiet. I lubiłem wszystkie powołania, ale lubię najbardziej pierwotne, bo nauczyłem się więcej w Primary. Kiedy została ochrzczona 20 lat temu, Kościół był bardzo mały w New Delhi i było bardzo mało Indian członków. Nie byliśmy w stanie dowiedzieć się jak najwięcej, bo nie było nikogo, kto by nas nauczyć. Teraz służy w Primary pomaga mi nauczyć się wiele z ich piosenek i opowiadań, bo z moich ograniczonych umiejętności języka angielskiego, nauczanie w szkole podstawowej jest mi łatwiej. Nasz oddział prowadzi niedzielne nabożeństwa w języku angielskim; używam angielskiego i hindi ucząc moje lekcje.

W 1995 roku, dałeś swoje trzecie dziecko do adopcji. Co skłoniło cię do tego?

Mój mąż i ja mieliśmy nasze drugie dziecko w 1994 r. i uznał, że skończyliśmy posiadanie dzieci. Niedługo później okazało się, że były w ciąży z naszym trzecim dzieckiem.

Niejaki brat Luther był przyjacielem z dzieciństwa mojego męża, jest także członkiem Kościoła i byli małżeństwem przez 13 lat, ale on i jego żona nie mogli mieć dzieci. Wiedziałem, że zostały próbuje wyobrazić, ale były one nieskuteczne, kiedy dowiedziałem się, że jestem w ciąży, czułam się w moim sercu, że nasze dziecko powinno iść do nich, ale nie mów nikomu. Myślałem, że to wola Boża, że ​​zaszła w ciążę ponownie i że może to dziecko byłoby dla nich. I nawet nie powiedzieć mężowi, że nie jest łatwo dać dziecko z dala.

Tymczasem Luthers zostali powołani do służby para? Misji w misji Bangalore w Indiach. Nasze trzecie dziecko urodziło się podczas ich podaniem. W Luthers zadzwonił i poprosił nas o dziecku; mówili, że miał sen, że zostały one podniesienie jej.

Pewnego dnia, po powrocie do domu z ich misji, Luthers nazywa mój mąż i wychowała temat przyjęcia-chcieli przyjąć nasze dziecko.

Mój mąż powiedział mi, aby nie dać im nasze dziecko, ale modliłem się do Ojca Niebieskiego w moim sercu i razem z moim mężem. Po wielu modlitwach, zdecydowaliśmy się dać nasze dziecko do nich. Zabrali ją, gdy miała osiem miesięcy.

Nie wiemy, dlaczego Luthers zbliżył nas do przyjęcia naszego dziecka, przede wszystkim innych rodzin, ale Bóg jeden wie. Może to była Jego wola, nie wiem. Nigdy nie mieliśmy żadnych napięć w naszych stosunkach z Luthers od przyjęcia. Mamy dobre stosunki z nimi do dziś. Jestem szczęśliwy, możemy zapewnić im takiej radości.

Rodzina Luther z ich adoptowaną córką

Jak poradzić sobie z dając ją?

To nie jest powszechne w Indiach dać dzieci do adopcji, ale czułem się jak to było to, co miał do zrobienia. Decyzja, aby pozwolić im przyjąć jej ból był dla mnie świetnie, ale czułem, że nasi przyjaciele byli szczęśliwi i błogosławieni, ponieważ z naszego wyboru.

Kiedy daliśmy Luthers naszą córkę, nie mogłem zobaczyć ich zdaniem wiele szczęścia, ponieważ nigdy wcześniej nie czułem się w ich życiu. Wiedziałem, że będzie w dobrych rękach. Dziś ona jest bardzo ładna i inteligentna młoda kobieta. Nazywamy i rozmawiać z nią często. Ona jest bardzo dobra dziewczyna. Wie, że to nasza biologiczna córka, ale powiedziałem jej, że jest na misji. Jej misją jest być częścią rodziny produktów Luthers "nie nasza, i zapewnić im szczęście i radość. Oni są tak zadowoleni z nią w ich życiu.

Wiedząc to jest jej misja, i że jest to wola Boża, pociesza mnie. Ona jest zawsze w moich myślach, w moich modlitwach. To była interwencja Boga, wiem, mieszka przez Luthers 'były błogosławione, ponieważ z naszej córki.

W skrócie

Swarupa Katuka

Lokalizacja: Nowe Delhi, Indie

Wiek: 47

Stan cywilny: żonaty od 19 stycznia 1991

Dzieci: jeden syn, 19 lat i służąc na misji; jedna córka, 17 lat, w wysokiej
szkoła

Zawód: nauczyciel

Konwersja: 01 stycznia 1988

Szkoły uczęszczania: Govt szkół w naszym rodzinnym mieście..

Języki używane w domu: telugu

Ulubiony Hymn: "Wierzę w Chrystusa"

Wywiad przez Lyndsey Payzant Wells . Zdjęcia wykorzystane za zgodą.

Podziel się tym artykułem: