ได้อย่างรวดเร็ว

กันยายน 30, 2009, เวสต์โบซาชูเซตส์

วิทนีย์จอห์นสันเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง บริษัท ที่ปรึกษาโรสปาร์ค บริษัท ด้านการลงทุนในบอสตันบนพื้นฐานของแนวคิดของ 'นวัตกรรมทำลาย' เธอเป็นคนที่ก่อนหน้านี้เมอร์ริลลินช์อาวุโสของเทเลคอมและนักวิเคราะห์สื่อสำหรับละตินอเมริกาที่ได้รับการอุตสาหกรรมที่สูงที่สุดและรางวัลเพียร์ในสาขาของเธอ เมื่อเธอไม่ได้เลือกหุ้นที่วิทนีย์ลงทุนเวลาของเธอในการสร้างชุมชนที่ทำดีและทำดี เธอเป็นสถาปนิกของชุมชนที่รู้ว่าเพื่อนบ้านของคุณและกล้าที่จะฝัน

คุณจะทำอย่างไรที่งานในปัจจุบันของคุณ อาชีพผ่านมาของคุณได้จัดเตรียมวิธีการที่คุณสำหรับตำแหน่งปัจจุบันนี้?

ฉันกำลังประธานเริ่มต้นขึ้น บริษัท จัดการการลงทุนปาร์คปรึกษา Rose มี 3 คู่คือ: หนึ่งของพวกเขาคือคริสเคลย์ตันที่เป็นอาจารย์ที่โรงเรียนธุรกิจฮาร์วาร์ [และอดีต ผู้มีอำนาจในพื้นที่เจ็ด คริสตจักร] ลูกชายแมทธิวคริสและตัวผมเอง ขณะนี้เรามีเกี่ยวกับ $ 20,000,000 ในสินทรัพย์ภายใต้การบริหารจากครอบครัวและบุคคลที่มีส่วนรับความไว้วางใจจากมูลค่าสุทธิของพวกเขาเพื่อให้เราสามารถปกป้องและเติบโต เราทำเช่นนี้โดยการซื้อหุ้นใน บริษัท ในฐานะที่เป็นตัวทำลายหรือหยุดชะงักในสำนวนของเคลย์ตันคริสที่เป็นสถาปนิกของ "นวัตกรรมก่อกวน" และที่อยู่ภายใต้หรือมากกว่ามูลค่า

ก่อนที่จะมีการสร้างที่ปรึกษาสวนกุหลาบผมใน Wall Street ทำงานเป็นนักวิเคราะห์ส่วนได้เสียสำหรับ [ธนาคารในขณะนี้ของอเมริกา] เมอร์ริลลินช์ ฉันคิดว่ามีหลายวิธีที่ผนังประสบการณ์ของฉันฉันเตรียมถนนสำหรับความพยายามนี้ ครั้งแรกที่ผมมีในการสร้างแบบจำลองทางการเงินของ บริษัท เพื่อตอบสนองกับการจัดการแล้วตัดสินใจว่าหรือไม่ผมคิดว่า บริษัท ถูกกว่าหรือต่ำกว่ามูลค่า ประการที่สองผมจำเป็นต้องมีเพื่อให้สามารถสื่อสารความคิดของฉันทั้งด้วยวาจาและเป็นลายลักษณ์อักษรไปยังหมายเลขของหน่วยงานที่แตกต่างจากแรงขายภายในของเราให้กับลูกค้าภายนอกของเราเพื่อทีมบริหารของ บริษัท ที่ผมทำตาม

และคนที่สามในขณะที่ฉันได้รับการสนับสนุนอย่างของมีขนาดใหญ่มากเมอร์ริลลินช์ซึ่งเป็นองค์กรขนาดใหญ่ที่อยู่ข้างหลังผมผมก็ยังทำงานแฟรนไชส์​​ของตัวเองและที่จำเป็นดังนั้นการสร้างแบรนด์ของฉัน ที่เป็นอย่างมากกับสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ที่สวนกุหลาบที่ปรึกษา: เรากำลังสร้างธุรกิจ เพื่อให้มีการถ่ายโอนมากขึ้นของทักษะมากกว่าหนึ่งอาจคาดหวังในขั้นต้นว่า

การศึกษาและเยาวชนของคุณในคริสตจักรไม่มีบทบาทสำคัญในวิธีการที่คุณมีวันนี้?

ผมอ่านชิ้นที่น่าสนใจเมื่อวานนี้โดย Trunk เพเนโลพีที่เขียน careerist Brazen บล็อกและเป็นชาวยิว เธอได้แสดงความคิดเห็นว่า "ศาสนาคือการเตรียมความพร้อมที่ดีที่สุดสำหรับการประกอบอาชีพ" เพราะทั้งคุณต้องถามตัวเองว่า "ฉันต้องการอะไรจากชีวิตของฉัน" ดังนั้นฉันจะเริ่มต้นด้วยการที่เป็นความคิดเห็นในร่ม ศาสนาของฉันช่วยไม่ได้จริงๆกระตุ้นให้ฉันและช่วยฉันตัดสินใจสิ่งที่สำคัญกับผมในเส้นทางอาชีพของฉัน

ในแง่ของการศึกษาของตัวเองพ่อแม่ของฉันทั้งสองมอร์มอนแม้ว่าพ่อของฉันเข้าโบสถ์เมื่อฉันถูกสี่หรือห้า แม่ของฉันทำงาน เธอเป็นแรงผลักดันมาก แต่เธอก็มีข้อ จำกัด ในการเลือกของเธอที่ระบุว่าเธอเริ่มอาชีพของเธอในช่วงปลายยุค 50, 60 ต้นซึ่งเป็นจริงความสูงของการเคลื่อนไหวหลังสงครามจะมีผู้หญิงกลับบ้านหลังจากที่มีส่วนร่วมอย่างกว้างขวางของพวกเขาในโลก II สงคราม ดังนั้นผมจึงเห็นว่าเป็นรูปแบบของสิ่งที่ฉันสามารถทำเกินไป เป็นเด็กที่เก่าแก่ที่สุดผมก็ผลักดันอย่างโดยเนื้อแท้มาก ผมรู้สึกว่าจำเป็นต้องประสบความสำเร็จดังนั้นพ่อแม่ของฉันจะเป็นความภาคภูมิใจของผมที่เป็นมักจะเกิดขึ้นกับเด็กที่เก่าแก่ที่สุด ในหลาย ๆ วิธีที่ผมถูกเลี้ยงดูมาด้วยความคาดหวังแบบดั้งเดิมในครอบครัวของฉัน แต่มากยิ่งขึ้นเพื่อเพราะมันเป็นในอีเธอร์ในเวลานั้นและมันเป็นคอนกรีตอย่างแน่นอนมหาวิทยาลัยบริกแฮมที่ผมไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัย

ฉัน ภารกิจ ไปอุรุกวัยยังได้รับอิทธิพลในการตัดสินใจอาชีพของฉัน - ฉันได้เรียนรู้ภาษาสเปนในภารกิจของฉันที่ฉันได้ใช้ตลอดอาชีพของฉัน เรียนดนตรีในมหาวิทยาลัยซึ่งอาจเกิดไม่ได้คิดจะเป็นทักษะที่อยู่ที่สามารถโอนเปลี่ยนมือได้ทั้งหมดอย่างแน่นอนเพื่อเป็นเงินทุนที่ได้รับยังเป็นประโยชน์ เพลงมีจุดเริ่มต้นกลางและปลายเรียนดนตรีช่วยให้เราพัฒนาปัญญา "ดนตรี" ในคำพูดของโฮเวิร์ดการ์ดเนอร์ซึ่งจะช่วยให้เราเพื่อให้สามารถฝีมือหรือโครงสร้างการนำเสนอ

นอกจากนี้ยังให้การอภิปรายในภารกิจของฉันซ้ำแล้วซ้ำอีกสอนฉันถึงวิธีการมีการสนทนาหนึ่งในหนึ่งที่ใกล้ชิดมากกับผู้คนและพูดคุยกับพวกเขาเกี่ยวกับสิ่งที่มีความสำคัญ มันยังช่วยให้ฉันเรียนรู้ที่จะฝีมือการสนทนาซึ่งเป็นทักษะที่สำคัญมากในการดำเนินธุรกิจที่มีผู้ถวายตัวเงินของพวกเขากับคุณ

คุณไม่พบว่าคุณได้ดีในที่ทำงานวอลล์สตรีทและที่คุณสนุกกับมันเมื่อไหร่

สามีของฉันและฉันได้ไปนิวยอร์กหลังจากที่ผมจบการศึกษาจากวิทยาลัย ผมใช้เวลาเก้าปี - กับภารกิจและเวลาปิดการทำงานของฉัน - จะจบการศึกษา โดยทั่วไปทั้งหมดของทศวรรษ 1980 ผมไม่ได้เน้นมากผมไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่ฉันอยากจะทำ แต่งงานมีเหตุผลอย่างแน่นอนฉันเพราะคนที่ผมแต่งงาน

เมื่อฉันได้ไปนิวยอร์กผมรู้ว่าผมไม่ต้องการที่จะทำอะไรในเพลง ผมรู้ว่าผมต้องการที่จะใช้ภาษาสเปนของฉัน ฉันยังรู้ว่าผมต้องทำงานเพราะผมถูกวางสามีของฉันผ่านทางบัณฑิตวิทยาลัย

ผมเริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยฝ่ายขาย - พื้นเลขานุการ - สำหรับโบรกเกอร์หุ้น ผมไม่สามารถเป็นจริงได้งานใน Wall Street เพราะผมมีองศาเพลงและเพราะฉันเป็นผู้หญิง แต่มันก็เป็นในช่วงสองปีที่ผ่านมาเมื่อฉันถูกทำงานในฐานะเลขานุการและที่ผมเห็นคนอื่น ๆ รอบ ๆ ตัวผมเข้ามาใน Wall Street งานนักวิเคราะห์จากปริญญาตรีและผมคิดว่า "คุณก็รู้ว่าผมเป็นสมาร์ทที่พวกเขาเป็น ฉันจะคิดออกว่าจะทำอย่างไร. "ไดรฟ์ต่ออาชีพจริงๆไม่ได้เตะในจนกระทั่งฉันในช่วงปลายยุค 20 ฉันเป็นความผิดพลาดอย่างห้าแต้มสาย

ผมในที่สุดก็สามารถที่จะกระโดดข้ามไปยังแทร็คที่เป็นมืออาชีพ นี้ทำงาน แต่ฉันไม่อยากจะแนะนำให้ผู้หญิงคนหนึ่งที่ต้องการที่จะทำงานอย่างมืออาชีพวันนี้ใด ๆ ไม่ได้เริ่มต้นออกเป็นเลขานุการ! คุณอยู่ตลอดไปนกพิราบพรุน ผมทำงานอย่างหนักและผมโชคดีมาก

ในขณะที่คุณก้าวหน้าในอาชีพการงานของคุณมีความตึงเครียดระหว่างอาชีพและกิจกรรมของคุณที่โบสถ์? นี้ไม่ได้แม่พิมพ์ที่มากของเพื่อนของคุณได้รับการติดตั้งอุปกรณ์ลงไปในช่วงเวลานั้น คุณไม่รู้สึกกดดันที่จะลดการออกมาและอยู่บ้านกับเด็ก

มีการตัดสินบางอย่างในหมู่เพื่อนของฉันที่คริสตจักรและผมจะบอกว่ามันเป็นทั้งสองข้าง ฉันรู้ว่าฉันไม่ต้องการที่จะมีลูกได้ทันที เราไม่ได้มีเด็กสิบปีและนั่นก็คือโดยทางเลือกและฉันรู้สึกเหมือนมันเป็นตัดสินใจที่ถูกต้อง ฉันรู้สึกเหมือนพระบิดาบนสวรรค์ was okay กับการตัดสินใจว่า ดังนั้นมันไม่ได้ฉันก็แค่คนกบฏ มันเป็นสิ่งที่ถูกต้องสำหรับฉัน แต่ในเวลาเดียวกันฉันพบว่าฉันคือการตัดสินของผู้หญิงที่เคยเป็นเด็กในช่วงต้นของการแต่งงานของพวกเขา

ผมจำได้ว่าอยู่ในแมนฮัตตันวอร์ดของเราและฉันได้หายไปเพียงเพื่อดูหนังเรื่องนี้ด้วยตัวเองและมันก็สนุกมากและผมได้พูดคุยเกี่ยวกับมัน ผู้หญิงคนหนึ่งที่อาจจะเป็นแม้อายุน้อยกว่าผมอยู่แล้วและมีเด็กไม่กี่บอกกับผมว่าสิ่งที่คล้ายกับ "คุณรู้ว่าคุณจริงๆต้องมีลูกเพื่อให้คุณสามารถชอบธรรม." ชนิดของการตัดสินที่ค่อยเมื่อฉันได้เป็นของฉัน 30s และมันจะไม่เกิดขึ้นอีกต่อไป ที่อยู่ในส่วนหนึ่งเป็นเพราะฉันไม่เกี่ยวกับการพิจารณาอีกต่อไป ฉันสะดวกสบายมากขึ้นว่าคุณจะรู้ว่าเราทุกคนจะได้รับการมีส่วนบุคคลของเราเอง เปิดเผย .

ให้ฉันไปที่การเปิดเผยส่วนตัวรอสักครู่ ที่ฉันได้มา - และฉันคิดว่านี่เป็นสิ่งที่สำคัญจริงๆเมื่อเราพิจารณาทางเลือกที่เราทำในขณะที่เรามีชีวิตอยู่ในชีวิตของเรา - คือว่ามีบางคำถามพื้นฐานที่เราต้องถามตัวเอง: ฉันสมควรจะถือ วัดแนะนำ ? มีสามีของฉันและฉัน - และแม้กระทั่งเด็ก - แสวงหาพระเจ้าจะและเราดังต่อไปนี้หรือไม่ และถ้าเราสามารถตอบว่าใช่สำหรับคำถามเหล่านี้กับตัวเองแล้วเรากำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง ฉันเคย ขอพรพระ ที่ผมบอกว่ามันเป็นเรื่องสำคัญสำหรับผมที่จะทำงาน เพื่อที่ฉันเปิดเผยว่าสำหรับฉัน นี้ได้ช่วยให้ฉันเป็นอยู่อย่างสงบสุขกับการตัดสินใจของฉันและไม่ได้ป้องกัน

คุณรอ 10 ปีจะมีลูก อาชีพของคุณไม่ส่งผลกระทบต่อบุตรหลานของคุณได้อย่างไรเมื่อพวกเขามา?

ผมทำงานกว่า 80 ชั่วโมงต่อสัปดาห์และสามีของฉันยังคงทำงานวิจัยหลังปริญญาเอกของเขาดังนั้นเราจึงพี่เลี้ยงสำหรับไม่กี่ปีแรก ตอนแรกผมเป็นคนที่ทำงานด้วยเหตุผลทางการเงินและแล้วผมก็จบลงด้วยการทำเงินได้มากกว่าสามีของฉัน แต่ตอนนี้ผมทำงานเพราะผมต้องการที่จะทำงาน ฉันจำเป็นต้องสำหรับฉัน

ผมคิดว่าหนึ่งในด้านบวกของชีวิตการทำงานของฉันเป็นที่ใฝ่ฝันของฉันไม่ได้รับการ funneled ผ่านลูก ๆ ของฉัน - ดีที่ไม่อาจจะเป็นจริงอย่างสมบูรณ์ เราทุกคนมีความทะเยอทะยานสำหรับเด็กของเรา! แต่ผมคิดว่าเพราะผมมีชีวิตของตัวเองของฉันฉันมีแนวโน้มที่จะปล่อยให้พวกเขามีชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาบิตมากขึ้นกว่าที่ฉันจะเป็นอย่างอื่น ฉันได้รับการล่อลวงไปอยู่บ้านกับพวกเขาเต็มเวลา? ไม่เฉพาะวันที่ดีจริงๆในที่ทำงาน! ฉันมีจินตนาการของที่ถ้าฉันได้รับการบ้านการทำเช่นนี้และว่า? แต่จริงๆไม่ได้สิ่งที่ถูกต้องสำหรับฉันและฉันไม่คิดว่ามันจะรู้สึกดีที่ ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับเด็กของฉัน ฉันดีใจ แต่ที่พวกเขามีผู้หญิงในชีวิตของพวกเขา - ผู้หญิงของเราใน วอร์ด ฯลฯ - ที่คุณแม่จะอยู่ที่บ้านและพ่อเป็นพ่อที่ไปออกและการทำงานทำให้ฉันคิดว่ามันเป็นสิ่งสำคัญสำหรับเด็ก ๆ ของเรา ที่จะเห็นว่ามีวิธีการที่แตกต่างกันของการใช้ชีวิตชีวิตของพวกเขาและพวกเขามีทั้งที่ถูกต้องต่อพระพักตร์พระเจ้า จากนั้นพวกเขาสามารถเลือกสิ่งรู้สึกเหมาะสมสำหรับพวกเขา

มีสิ่งใดที่คุณได้ทำที่จะเติบโตใกล้ชิดกับลูก ๆ ของคุณในช่วงเวลาของคุณกับพวกเขา?

สิ่งหนึ่งที่ผมชอบที่จะทำคือการอ่านให้แก่พวกเขาในเวลากลางคืน - แม้ว่าลูกชายของฉันที่เพิ่งเปิด 13 ไม่ได้ดังนั้นกระตือรือร้นในการที่เพิ่มเติมใด ๆ ! พวกเขากำลังจะไปโรงเรียนในเคมบริดจ์ในขณะนี้ดังนั้นผมจึงจบลงด้วยการขับรถไปโรงเรียนชั่วโมงออกไป ผมไม่ได้คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ในตอนแรก แต่ความจริงก็คือชั่วโมงในรถกันทุกวัน, ห้าวันต่อสัปดาห์เป็นจริงเป็นเรื่องใหญ่ แม่ที่อยู่กับเด็กของพวกเขาตลอดทั้งวันอาจจะไม่รู้จักวิธีที่มีคุณค่าที่มี แต่สำหรับฉันมันเป็นทรัพยากรที่หายากเพื่อให้ได้รับสิ่งที่ดีสำหรับเรา

สิ่งที่กระตุ้นให้คุณออก Wall Street?

กับการตัดสินใจใด ๆ ที่เราทำให้มีการผลักดันและดึงคน "ดัน" สำหรับฉันคือการที่ฉันเป็นจริงที่ด้านบนของเกมของฉัน ฉันเป็นคู่การจัดอันดับนักลงทุนสถาบันซึ่งไม่ได้มีความหมายอะไรกับใครนอกวงการ แต่มันเป็นสิ่งที่ดี ผมไม่เข้าใจว่าเรากำลังจะทำเงินได้มากกว่าที่ผมทำมีไม่การจัดอันดับสำหรับฉันอีก ... ผมชนิดของการคิดออก ผมเริ่มคิดว่า "ฉันจะทำอย่างไรต่อไปหรือไม่" มันไม่พอสำหรับฉัน - แม้ว่าการทำเงินเป็นที่ดี - เพียงแค่กดมันเข้านั่นคือการผลักดัน "ดึง" ที่เป็นที่ฉันเริ่มตระหนักว่ามีสิ่งอื่น ๆ ที่น่าสนใจให้กับฉัน สิ่งที่ผู้ประกอบการที่ฉันอยากจะลอง ผมเหนื่อยจากการเดินทางมาก หลังจากที่ผมออกจาก Merrill Lynch และย้ายไปอยู่บอสตัน, มีสองหรือสามปีเมื่อฉันไม่ได้ทำงานเต็มเวลาและบอกว่าเป็นช่วงเวลาที่สำคัญมากสำหรับครอบครัวของเรา ตอนนี้ผมยุ่งอีกครั้งกับโรสที่ปรึกษาอุทยานยังมีความสมดุลมากกว่ามีก็คือตอนที่ผมอยู่ที่เมอร์ริลลินช์

ได้มีการรับสถานการณ์ที่เฉพาะเจาะจงในสถานที่ทำงานของคุณเมื่อคุณได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างกันเพราะคุณเป็นผู้หญิง?

ฉันอยากจะตอบโต้กับคำถามว่า "ได้รับมีสถานการณ์เมื่อฉันไม่ได้รับการปฏิบัติที่แตกต่างกันหรือไม่" มันต้องการจะง่ายขึ้นที่จะตอบ! พฤติกรรมสองมาตรฐานคือคงที่เพียงแค่ ที่งานของฉันใน Wall Street ตัวอย่างเช่นผมคิดว่าจะมีค่าตอบแทนที่เป็นธรรมในการดำเนินงาน มีอยู่ครั้งหนึ่งผมเดินเข้ามาหาเจ้านายของฉันและพูดว่า "เหล่านี้เป็นตัวชี้วัดที่ 10 ที่จะวัดได้อย่างง่ายดายมากและตัวเลขของฉันคือ 20% สูงกว่าเพื่อนร่วมงานของฉัน." แต่พวกเขาไม่ได้ชอบผมขอให้ได้รับเงินเทียบเท่ากับที่! มีการศึกษาวิจัยโดยนักจิตวิทยาที่มหาวิทยาลัย Cornell ที่กล่าวว่าเราไม่สามารถได้รับการพิจารณาเป็นผู้หญิงถ้าเราขอทรัพยากรและดังนั้นมันจึงกลายเป็นเรื่องต้องห้ามสำหรับผมที่จะขอบางสิ่งบางอย่างเพราะฉันเป็นผู้หญิง

อีกตัวอย่างหนึ่ง มีเวลาสองสามปีที่ผ่านมาที่สวนกุหลาบเมื่อเราได้เจรจาต่อรองข้อตกลงกับนักลงทุนที่มีศักยภาพบางส่วน เราทุกคนในห้องร่วมกันถกข้อตกลงและพวกเขาบอกกับเราว่า "คุณก็รู้ว่าเราต้องการจริงๆนั้นถ้ามีใครบางคนในทีมของคุณกับสิบถึงสิบห้าปีของประสบการณ์วอลล์สตรีทและผู้ที่ประมาณ 40 ถึง 45 ปี เก่า. "ฉันกำลังนั่งอยู่ที่นั่น นั่นคือฉัน แต่มันก็เป็นถ้าฉันไม่ได้มี พวกเขาต้องการที่จะพูดว่า "เราต้องการคนที่" เกินไป แต่พวกเขาไม่ได้ นอกจากนี้ยังมีเวลาที่จะทำงานเพื่อประโยชน์ของฉันและฉันไม่ต้องการที่จะมองข้าม ถ้าคุณเป็นผู้หญิงคนเดียวในห้องจาก 16 คนของคุณอาจจะสามารถรับใด ๆ ของคนเหล่านั้นไปพูดคุยกับคุณ

สิ่งที่กล้าที่จะฝันและรู้ว่าเพื่อนบ้านของคุณ? แค่ไหนที่คุณพบเพื่อให้พอดีกับเวลาในโครงการเหล่านี้อยู่ในท่ามกลางของชีวิตมืออาชีพและครอบครัวของคุณ?

ฉันมีสามีสนับสนุนจริงๆและที่แน่นอนทำให้ความแตกต่าง หนึ่งในคำถามสำคัญที่จะถามตัวเองคือ "สิ่งที่ฉันจะทำอย่างไรถ้าฉันไม่ต้องการที่จะทำให้เงินได้หรือไม่" และทั้งสองโครงการเป็นสิ่งที่ฉันจะทำ ฉันจริงๆหลงใหลเกี่ยวกับการสร้างชุมชนที่สร้างความแตกต่างในโลก มันฟังถ้อยคำที่เบื่อหู แต่นั่นคือวิธีที่ฉันรู้สึก

รู้ว่าเพื่อนบ้านของคุณคือเว็บไซต์และบล็อกที่มุ่งเน้นการเรียนการสอนสมาชิกของชุมชนของนักบุญวันว่าจะไปถึงฝั่งตรงข้ามทางเดินให้กับสมาชิกของชุมชนของเรา สิ่งที่ฉันได้พบกับสมาชิกของคริสตจักรคือการที่เรามีความคิดของวงเกวียนและประวัติศาสตร์สำหรับเหตุผลที่ดี แต่เราได้มีการย้ายที่อยู่นอกเหนือที่ เพื่อประโยชน์ของคริสตจักรเพราะมันจะไม่เติบโตหากเราไม่เต็มใจที่จะเชื่อมต่อกับคนที่อยู่นอกโบสถ์ และยังเห็นแก่ตัวเองของเราเพราะมีหลายคนที่ดีมากที่สุดในโลกและเราจำเป็นต้องมองหาดินทั่วไปที่อยู่นอกศาสนา ผมทำหน้าที่เป็นผู้แทนของข้ากิจการของสาธารณะเมื่อฉันสร้างรู้แนวคิดเพื่อนบ้าน ความคิดที่เป็นของขวัญให้ฉันจากพระบิดาบนสวรรค์ มันเป็นแรงบันดาลใจ

กล้าที่จะฝันผุดออกมาจากประสบการณ์ระดับมืออาชีพของฉันและฉันได้รับความพึงพอใจจากการเดินทางไปยังด้านบนของสาขาที่เลือกของฉัน แต่หลังจากที่ผมออกมาผมจะพูดคุยกับผู้หญิงคนอื่น ๆ อายุของฉันและถามว่า "สิ่งที่คุณต้องการจะทำอย่างไร? ขอให้มันเกิดขึ้น "และอาจเกิดการตอบสนองของพวกเขาจะ" ดีฉันไม่ได้มีความฝัน "หรือ" ฉันไม่ได้มีทักษะที่จะทำมัน. "ผมอยากจะพูดว่า" ไม่! คุณสามารถทำเช่นนี้ "ฉันต้องการยืนยันความคิดที่ว่าเราไม่ได้ฝันในการแยก กับผู้หญิงโดยเฉพาะอย่างยิ่งทักษะที่เรานำมาใช้กับองค์กรใด ๆ จึงมักจะมองข้ามว่าเราต้องผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่จะเห็นสิ่งที่เรากำลังทำและช่วยให้ความฝันของเราในชีวิต แม้จะอยู่ในธุรกิจที่เป็นเจ้าของผู้หญิงผู้ชายจะดูที่พวกเขา - ที่มักจะควบคุมสตริงเงิน - และพูดว่า "ผมไม่ได้รับมัน" และแล้วธุรกิจไม่ได้รับการสนับสนุนเงินทุน

บางสิ่งบางอย่างที่ทำให้ฉันเศร้าก็คือในมือข้างหนึ่งของผู้หญิงในวัฒนธรรมของเราได้รับการสนับสนุนที่จะอยู่บ้านที่ทำงานสำหรับคนจำนวนมากเมื่อพวกเขากำลังหนุ่ม แต่แล้วในขณะที่เราได้รับเก่ามันเป็นเรื่องที่น่าขบขันกับผมว่าผู้หญิงที่มีอาชีพ - ถ้าเราไม่ประสบความสำเร็จ - รวบรวมเคารพมากขึ้นกว่าผู้หญิงที่ได้อยู่บ้าน และผมคิดว่าเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลที่กล้าที่จะฝันเรื่องกับฉัน: เป็นวิธีที่ฉันพูดอะไรก็ตามที่คุณเลือกไม่ว่าคุณจะอยู่ที่บ้านหรือไม่ถูกต้องและมีความสำคัญ ในฐานะที่เป็นผู้หญิงที่เราได้ให้การสนับสนุนผู้หญิงคนอื่น ๆ เพราะถ้าเราทำไม่ได้แล้วเราจะไม่ได้ฝันและถ้าเราไม่ได้ฝันว่าเราไม่มีความสุข

ได้อย่างรวดเร็ว

วิทนีย์จอห์นสัน

ที่อยู่: เวสต์โบซาชูเซตส์

อายุ: 47

สถานภาพ: แต่งงาน 22 ปี

เด็ก: สอง

อาชีพ: อาจารย์โรสปาร์คที่ปรึกษา

โรงเรียนที่เข้าศึกษา: มหาวิทยาลัยบริกแฮมโรงเรียนเอ็นวายยูสเติร์นของธุรกิจ

ภาษาพูดที่บ้าน: อังกฤษ

เรียกคริสตจักรปัจจุบัน: นักเปียโนระดับประถมศึกษา

สัมภาษณ์โดย Neylan McBaine ภาพถ่ายโดย LaNola แค ธ ลีนสโตน

แบ่งปันบทความนี้: