สรุป

กุมภาพันธ์ 11, 2010, Darien, Connecticut

ในช่วงประมาณสิบปีที่ผ่านมา, Winegar Chrysula เปลี่ยนจากการเป็นเพียงครั้งเดียวและในอาชีพการงานที่วุ่นวายในซิดนีย์, ลอนดอนและนิวยอร์กเพื่อที่จะแต่งงานกับเด็กทั้งสี่และให้คำปรึกษาและการเขียนบล็อกจากที่บ้าน Chrysula กล่าวถึงเหตุผลที่เธอทำทางเลือกที่เธอทำและวิธีการสร้างสมดุลในตัวเองของเธอกับอดีตที่เธอเป็นในวันนี้คือให้ความสำคัญกับเธอ

ขี่ทุกอย่างที่เกี่ยวกับการตัดสินใจของฉันที่จะมีลูกสี่คน ผมรู้สึกว่าผมต้องมีสี่เด็กและฉันไม่ได้รู้สึกสมบูรณ์จนกว่าจะเศษหนึ่งส่วนสี่มา ฉันไม่สามารถจริงๆอธิบายการตัดสินใจว่าในชนิดของวิธีที่มีเหตุผลหรือตรรกะใด ๆ ฉันสามารถอธิบายได้ในกรอบมอร์มอนแบบดั้งเดิม: ฉันรู้ว่ามีลูกสี่คนที่ถูกมอบหมายให้ผมและผู้ที่จำเป็นในการเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้

การตัดสินใจของฉันเพื่อรักษาอาชีพของฉันคือเหตุผลมากทางเลือกทางเศรษฐกิจที่ใช้เวลา ฉันได้แต่งงานตอนอายุ 30 และฉันมักจะตั้งใจจะอยู่บ้านกับลูก ๆ ของฉัน แต่สิทธิที่ผมมีลูกคนแรกของฉันสามีของฉันคือการเปิดตัวธุรกิจของตัวเองจึงทำให้ความรู้สึกสำหรับผมที่จะเข้าพักที่งานของฉันเป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาดระหว่างประเทศที่มี Aveda คอร์ปอเรชั่นส่วนหนึ่งของ บริษัท จาก Estee Lauder ผมสนุกกับมันแม้ว่ามันจะไม่ได้รักฉัน ฉันอยู่ในบทบาทที่ก้าวหน้าในนั้นและได้รับการเลื่อนในขณะที่สามีของฉันเริ่มต้นธุรกิจของเขาและเอาในส่วนของการบริหารของใช้ในครัวเรือนและจัดการตารางเวลาการดูแลทารกของเราวัน

ฉันรักการเป็นมารดาและฉันรักเด็กของฉัน แต่ฉันไม่ได้รักแม่ต่อ ผมพบว่าตลอดเวลาตอบสนองความต้องการของเด็กเป็นเรื่องยากมาก ฉันไม่ได้เป็นคนขี้เล่นอย่างเป็นธรรมชาติ มันไม่ได้เป็นสัญชาตญาณสำหรับผมที่จะได้รับบนพื้นในการเล่น ฉันมีการตัดสินใจที่ใส่ใจมากที่จะทำแบบนั้นกิจกรรม "แม่" ฉันไม่ชอบที่จะอบ การทำคุกกี้ที่มีเด็กของฉันเป็นฝันร้ายสำหรับฉัน! ว่าสิ่งที่ฉันมีกำหนดเวลาในไดอารีของฉันและทำให้เกิดขึ้นได้ก็เพราะมันไม่สัญชาตญาณสำหรับฉัน ในฐานะที่เป็นแม่มีสติมากขึ้นฉันฉันหาความสุขมากขึ้นในกิจกรรมเล็ก ๆ เหล่านั้นไปพร้อมกัน แต่การทำงานในความคืบหน้า

ดังนั้นคุณจึงไม่สิ่งที่จุดตัดสินใจที่จะก้าวออกจากที่ทำงานเต็มเวลา?

ฉันมีที่สองของฉันเด็กดังนั้นฉันมีลูกสาวสองคนด้วยแล้วและการเปลี่ยนแปลงจากหนึ่งถึงสองเด็กก็ยากสำหรับฉัน หลังจากที่ลาคลอดผมก็กลับไปทำงาน มันก็ยากจริงๆ สรุปว่าที่สามีของฉันและฉันก็มาถึงคือการที่มันเป็นเพียงแค่ไม่ได้ทำงาน; ฉันรู้สึกเหมือนฉันถูกหายไปหมดในสิ่งที่มากเกินไป ไม่กี่เดือนหลังจากกลับไปทำงานฉันถูกเสนอโปรโมชั่นสองที่เป็นไปได้ซึ่งหนึ่งในนั้นคืองานในฝันของฉัน ที่หนึ่งจะต้องมีย้ายไปมินนิอาและอื่น ๆ ที่จะต้องมีการเดินทางระหว่างประเทศที่กว้างขวาง ทั้งจากตัวเลือกเหล่านั้นจะได้ทำงานให้กับครอบครัวของฉัน อาชีพสามีของฉันอยู่ในโลกศิลปะและเครือข่ายทั้งหมดของเขาอยู่ในนิวยอร์กซิตี้เพื่อที่จะย้ายไปมินนิอาถูกออกจากคำถาม และผมก็ไม่เต็มใจที่จะเดินทางระหว่างประเทศเป็นประจำกับสองเด็กทารกที่บ้าน การตัดสินใจคือไม่มีเกมง่ายๆที่จุดที่ ฉันร้องไห้เป็นเวลาสองวันแล้วที่ผมลาออก หลังจากที่เศร้าเสียใจสำหรับบทบาทของมืออาชีพเหล่านั้นผมก็รู้สึกว่าดี; ฉันไม่ได้รู้สึกบังคับให้เข้าสู่มุมและฉันถูกจริงๆยินดีที่จะเป็นที่บ้านกับผู้หญิงของฉัน สำหรับคู่ต่อไปของปีที่ผ่านมาผมไม่ได้คิดเกี่ยวกับสิ่งอื่นนอกเหนือจากเป็นบ้านแบบเต็มเวลากับพวกเขาทำงานอยู่ในครัวเรือนของฉันและสนับสนุนธุรกิจสามีของฉันทำการบริหารและการสื่อสารการตลาดของเขา ในขณะเดียวกันเขาเริ่มบทบาทขององค์กร

หลังจากสองสามปีที่ผมเริ่มได้รับ antsy เล็กน้อย ผมตั้งครรภ์ที่มีสามของเราครั้งแรกของฉัน-son และได้เริ่มต้นแม้จะอธิษฐานเกี่ยวกับมัน "คืออะไร? ต่อไปพระเจ้า" ในช่วงเวลาที่สามีของฉันมีงานที่ต้องให้เขาเดินทางมากกว่าครึ่งหนึ่งของปีและเขา คือยังอยู่ในหอผู้ป่วยของบาทหลวงซิงเกิ้ล ' ผมเป็นหลักในตัวเองมากที่สุดในเรื่องของเวลาและที่อาจจะประกอบบางส่วนของความคิดนี้สำหรับฉัน ดังนั้นฉันจะมีลูกที่สามของฉันและฉันมีสิ่งเหล่านี้ "IFS, buts และ maybes" ในใจของฉัน จากนั้นประธานหุ้นเรียกผมในการสัมภาษณ์ พวกเขาพูดกับผมว่า "เราได้รับคำตอบนี้สามครั้งและทุกครั้งที่เราได้กล่าวว่า 'เราไม่สามารถทำเช่นนี้เพื่อนี้ผู้หญิงคนยากจน,' ทุก" เพราะสามีของฉันเดินทางไปและอยู่ในบาทหลวงผมเกี่ยวกับ ที่จะมีลูกที่สามของฉันและเราอาศัยอยู่ใน 750 ตารางฟุตในแมนฮัตตัน แต่พวกเขากล่าวว่า "เรารู้สึกอย่างชัดเจนว่าคุณคนนี้โทร" และพวกเขาเรียกว่าให้ผมเป็นผู้อำนวยการฝ่ายกิจการสาธารณะของหุ้นนิวยอร์กนิวยอร์ก หลังจากที่อัพครั้งแรกของฉันฉันคิดว่า "โอ้ขอขอบคุณพระบิดาบนสวรรค์คุณรู้ว่าผมเป็นอย่างดี." เพราะสิ่งที่ฉันจำเป็นต้องเป็นที่นั่งที่โต๊ะและสิ่งนี้ทำให้ผมเห็นว่า

ฉันได้ขาดหายไปประชุม ฉันได้ขาดหายไปเจรจา ฉันได้ขาดหายไปเรียกประชุมระดมความคิดและสิ่งสำคัญที่ต้องเกิดขึ้นทางด้านขวาในขณะนั้น ฉันได้ขาดหายไปเขียน มันเป็นขวากลางของแคมเปญนวมรอมนีย์ 's ดังนั้นคริสตจักรได้รับความสนใจมากสื่อและสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมและมันเป็นช่วงเวลาแบบไดนามิกที่จะมีส่วนร่วมในกิจการสาธารณะ บทบาทนำของทักษะขององค์กรได้ใช้ มันเป็นอย่างพระหัตถ์ของพระเจ้า มันเป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยม

คุณได้เริ่มทำขึ้นในความสัมพันธ์ในการทำงานปัญหาความสมดุลของชีวิต / ที่ไม่เริ่มต้นอย่างไร

ปัญหาเหล​​่านั้นได้เสมอในพื้นหลัง ผมเป็นนายหน้าในชีวิตต้นของฉันและฉันได้รับเสมอสนใจในคำถามของ "ทำไมคนทำในสิ่งที่พวกเขาจะทำอย่างไร" และ "วิธีการที่พวกเขาได้อากาศไปยังจุดนี้ไหม" ผมหลงใหลอยู่เสมอโดยที่คนอื่น ๆ 'เส้นทางอาชีพและ งานอุบัติเหตุที่ผู้คนหยิบขึ้นมาที่มีการเปลี่ยนแปลงชีวิตของพวกเขาและผลักพวกเขาลงมาทางเดินบางอย่าง เพราะความสนใจในพฤติกรรมของมนุษย์ในสถานที่ทำงานนี้ผมได้ทำปริญญาโทในพฤติกรรมองค์การในลอนดอนในวัยยี่สิบปลายของฉันและภายในการศึกษาระดับปริญญาที่ฉันมุ่งเน้นไปที่ประเด็นการทำงาน / ชีวิตพร้อมกับการฝึกอบรมและการพัฒนาที่ไปจับมือ . แต่ฉันไม่สามารถหางานในพื้นที่ที่เมื่อผมย้ายไปอยู่ที่นิวยอร์กซิตี้ครั้งแรกในปี 2000: บริษัท ไม่ได้จริงๆที่สนใจในนั้นและไม่ได้มีเงินสำหรับมัน ดังนั้นผมจึงจบลงด้วยการกลับมาในตลาดแทน ฉันมักจะรู้ว่าฉันอยากจะทำมากขึ้นปัญหาการทำงาน / ชีวิตดังนั้นฉันได้เก็บไว้เกี่ยวกับการสนทนาและนโยบาย กิจการสาธารณะโทรห​​ายไปตอนนี้และอื่น ๆ ตอนนี้ฉันเริ่มต้นการปฏิบัติงานการให้คำปรึกษา / ชีวิตและการเขียนหลักสูตรสำหรับบางโปรแกรมการฝึกอบรมที่จะมีประสิทธิภาพจริงๆ ถ้าผมจะลงทุนเวลาและความพยายามอยู่ห่างจากครอบครัวของฉันก็จะต้องมีสิ่งที่ผมสนใจจริงๆ

นอกจากนี้คุณยังเริ่มที่จะบล็อกเกี่ยวกับปัญหาการทำงาน / ชีวิตในช่วงฤดูใบไม้ร่วง 2009 คุณไม่เริ่มต้นไปยังบล็อกทำไมและวิธีการที่ได้จะช่วยให้คุณรักษาความรู้สึกของตัวเอง?

เป็นเวลานานผมไม่ได้จริงๆในอากาศบล็อกที่ทั้งหมดและฉันได้ต่อต้าน Facebook และ Twitter ฉันคิดว่ามันเป็นจิตวิญญาณกระตุ้นสำหรับผมที่จะมีส่วนร่วมและผมก็รู้สึกเช่นนี้เป็นวิธีที่ฉันสามารถมีความคืบหน้าความคิดของฉันและสำรวจบางส่วนของแนวคิดที่มีความสำคัญต่อฉัน ฉันได้รับการคิดเกี่ยวกับบางส่วนของความคิดเหล่านี้ทำงาน / ชีวิต 20 ปี แต่ฉันไม่ได้พูดอยู่เสมอเกี่ยวกับพวกเขา เมื่อผมหัน 30 ผมก็เริ่มที่จะรู้สึกเหมือนฉันไม่จำเป็นต้องกลัวจากความคิดเห็นหรือที่ผมของฉัน จากนั้นผมเด็กแต่งงานและมีและปีผู้ที่อยู่ในวัยสามสิบปลายของฉันได้เบลอ แต่เมื่อผมหัน 40 และมีบุตรล่าสุดของฉันฉันรู้สึกเหมือนฉันป้อนเฟสใหม่; มันรุนแรงของความรู้สึกเหล่านั้น "ผมไม่จำเป็นต้องซ่อนความคิดเห็นของฉัน ผมสมาร์ท, ความคิดเห็นของฉันจะได้รับแจ้ง มันโอเคที่จะแบ่งปันให้พวกเขาก็ถูกที่จะมีแพลตฟอร์มและก็ไม่เป็นไรที่จะมีวาระการประชุม. "

ฉันรู้สึกเป็นเกียรติจริงๆเมื่อคนอ่านบล็อกของฉัน ฉันมีดังต่อไปนี้ขนาดเล็กโดยเปรียบเทียบมากที่สุด แต่ฉันได้สร้างขึ้นยังเชื่อมต่อผ่านทาง Twitter ฉันเพิ่งกินข้าวกลางวันกับแปดผู้หญิงในนิวยอร์กซิตี้ที่มีทั้งหมดทำผลงานใหญ่ที่จะอภิปรายการทำงาน / ชีวิตในรูปแบบที่แตกต่างกัน เราพยายามที่จะใส่กันประชุมและฉันได้รับเชิญให้เขียนบนบล็อกอื่น ๆ ไม่กี่ ฉันกำลังสร้างความสัมพันธ์ที่จะช่วยให้ได้รับข้อความนี้ออกมี ฉันมีที่นั่งที่โต๊ะและถ้าผมไม่เปิดปากของฉันหกหรือเจ็ดเดือนที่ผ่านมาฉันจะไม่อยู่ที่นั่น

คุณสามารถเขียนเกี่ยวกับสมดุลส่วนต่าง ๆ ของชีวิตของคุณ อะไรที่ท้าทายและชัยชนะในการแสวงหาของคุณเองเพื่อความสมดุลในชีวิตที่บ้านและการแสวงหาความเป็นมืออาชีพมีอะไรบ้าง บางสิ่งที่มีคุณเคยที่จะเสียสละหรือปุ่มบางอย่างที่จะประสบความสำเร็จของคุณหรือไม่

ตอนนี้ฉันไม่ได้เป็นแม่บ้านที่ดีของการที่ฉันเคยในอดีต นี้เป็นเรื่องยากสำหรับฉันที่ฉันไม่สามารถยืนสกปรกจากพื้น แต่ฉันเคยที่จะให้สิ่งที่ไปเพราะฉันตัดสินใจที่แตกต่างกัน มันเป็นชิ้นส่วนของที่ปรึกษาclichéd แต่คุณจะต้องจัดลำดับความสำคัญและสำหรับผมวิธีที่ใช้ในครัวเรือนของฉันดูเหมือนได้ไปลงรายการในเดือนล่าสุดที่ผมเคย upped ante กับการเขียนและการแสวงหาความเป็นมืออาชีพอื่น ๆ ของฉัน

ฉันยังคิดว่าคุณต้องเป็นจริงเกี่ยวกับสิ่งที่คุณสามารถและไม่สามารถทำ เป็นสิ่งสำคัญที่จะปฏิบัติตามคำของภูมิปัญญาและยังโองการใน D & C 88 พูดคุยเกี่ยวกับการนอนมากพอที่ สำหรับในขณะที่ผมอยู่ขึ้นปลายทุกคืนเพราะมีมากผมหิวแล้วไปกันเลยและผมพยายามที่จะเลี้ยงสมองของฉันในชั่วโมงที่ฉันสามารถทำได้ แต่ผมเก็บไว้การป่วยและมันก็ไม่ยุติธรรมกับเด็กของฉันแต่งงานฉันหรือฉัน ดังนั้นผมจึงได้มีการเรียนรู้ที่จะปิดตัวลงและพูดว่า "ไม่" ถึงสิ่งบางอย่างแม้ว่านั่นหมายความว่าการพูดว่า "ไม่" กับตัวเอง

สุดท้ายที่เราได้ยินมันตลอดเวลา แต่มันเป็นความจริงที่ว่ามีขั้นตอนต่างๆในการดำรงชีวิต ตอนนี้เด็กของฉันมีน้อยวัย 7, 5, 3, และ 1 มันบ้า แต่มารดาไม่ได้ถูกเสมอไปจะรุนแรงนี้ ฉันไม่จำเป็นต้องที่จะเปิดตัวธุรกิจเต็มรูปแบบที่จุดนี้โดยเฉพาะ; ฉันก็ต้องนิ้วเท้าในน้ำได้ในขณะนี้เพื่อที่ว่าฉันพร้อมเมื่อฉันต้องการที่จะเติบโตไปบางสิ่งบางอย่างที่ใหญ่กว่า

ฉันมีลูกคนแรกของฉันที่อายุสามสิบสี่แล้วอีกที่สามสิบหก, สามสิบแปดและสิบ มีเด็กอยู่ใกล้กันเป็นสูตรสำหรับความบ้า แต่แล้วคุณจะอยู่บนบัตรโดยสารต่อไป ฉันไม่สามารถทำสิ่งที่ลูกน้อยตลอดเวลาที่ฉันรู้สึกสงบเกี่ยวกับการย้ายไปในระยะต่อไป ฉันเติบโตขึ้นมาในลักษณะเดียวกัน; แม่ของฉันมีสี่เด็กในช่วงสี่ปี มันเป็นปรากฏการณ์; เราได้ใกล้มาก ๆ

ที่เกี่ยวข้องกับความคิดของสมดุลนี้คุณได้เขียนยังเกี่ยวกับชิ้นส่วนต่างๆของที่ปรึกษาที่มีให้กับผู้หญิงมอร์มอน: จะเตรียมที่จะได้รับการศึกษามากเท่าที่เราสามารถไปทำงานอย่างหนักเพื่อเลี้ยงดูครอบครัวของเรา ข้อความเหล่านี้สามารถดูเหมือนขัดแย้งตลอดเวลา คุณไม่กระทบพวกเขาได้อย่างไร

ในเทววิทยาของเราเราได้ระบุไว้อย่างชัดเจนบทบาทเกี่ยวกับการที่ให้และผู้ที่บำรุงและผมค่าที่ ไม่มีการป้อนข้อมูลเข้าสู่การสนทนาของฉันนี้มีเป้าหมายเพื่อลดค่าที่เคยเป้าหมายที่ระบุไว้ดังกล่าว แต่ผู้หญิงที่ได้ทำงานเสมอ: หญิงผู้บุกเบิกไม่เย็บ, เอาในซักรีดเสริมการดูแลสัตว์และอื่น ๆ ใช่งานนี้มักจะทำจากบ้านของพวกเขา แต่พวกเขาทำงาน วันนี้เราได้กลายเป็นที่ค่อนข้างเกี่ยวกับวิธีการเชิงเส้นที่เรากำหนดงาน เราทุกคนทำงานไม่ว่าจะเป็นค่าเงินหรือไม่ก็เป็นส่วนหนึ่งของดีเอ็นเอของเราเป็นมอร์มอน ผมกังวลว่าเรากลายมาเป็นบิตแขวนบนนี้และมีมากเกินไปที่จะตัดสินอย่างรวดเร็ว

ฉันกังวลเมื่อฉันเห็นผู้หญิงมอร์มอนก้าวออกไปจากแรงงานในช่วงต้นชีวิตของพวกเขาและไม่ได้รักษาทักษะของพวกเขา ร้อยละการแต่งงานของเราไม่ได้ว่าดีกว่าของโลก แน่นอนพวกเขาสำหรับการแต่งงานที่วัด แต่ไม่ได้มากทางสถิติที่คุณจะหวังว่า มีผู้หญิงจำนวนมากที่ไม่ได้เตรียมตัวไว้สำหรับการเสียชีวิตอย่างกระทันหันหรือเป็นเรื่องเปิดเผยหรือการว่างงานเพียงคำ ... และก็แต่งงานเป็นผ้าขี้ริ้วหรือภายใต้ความดันที่ดีและมีเด็กและผู้หญิงที่ไม่ได้ติดตั้งจะใช้เวลามากกว่า นี้ความคิดทั้งหมดของการเตรียมความพร้อมและการศึกษามีความแข็งแกร่งในคริสตจักรของเรา ทั้งหมดนี้อาจหมายถึงมีการสมัครรับการตีพิมพ์ในอุตสาหกรรมหรือการเรียนเป็นครั้งคราวหรือการอ่านครั้งหรือสองครั้งต่อสัปดาห์ในฟอรั่มออนไลน์เกี่ยวกับการพัฒนาล่าสุดในพื้นที่ของคุณ เพียงไม่ปิดประตูที่ ฉันได้รับตกใจเมื่อผู้หญิงทำเพื่อตัวเอง

มันไม่เพียง แต่ fiscally และมีสุขภาพทางเศรษฐกิจเพื่อรักษาทักษะของคุณ แต่ก็ยังมีสุขภาพจิตใจที่จะมีการเชื่อมต่อกับโลก เราจำเป็นต้องกลับไปที่ประวัติศาสตร์ของเราและดูที่บรรพบุรุษหญิงของเราและเราจะเห็นว่าพวกเขามักจะทำงาน มีวิธีการที่นอกเหนือจากทางเลือก-มีการทำงานแบบเต็มเวลาเพื่ออยู่ในเกม

คำแนะนำอะไรที่คุณจะมอบให้กับผู้หญิงคนอื่นที่กำลังดิ้นรนเพื่อความสมดุลหลายบทบาทและความคาดหวังสำหรับผู้หญิงมอร์มอน?

มันจะเป็นไปไม่เคยหยุดการจองมุมของสิ่งที่เป็นคุณอาจจะทำบนฝั่ง เป็นความคิดสร้างสรรค์ อย่ากลัวที่จะมีความสนใจในบางสิ่งบางอย่างด้านนอกของลูก ๆ ของคุณ ผู้หญิงมอร์มอนดีจริงๆที่ความประหยัดที่ scrimping บันทึกและตัดกลับ แต่เราไม่ดีดังนั้นที่การลงทุน, การเจริญเติบโตและการจัดการเงินของเรา แน่นอนฉันคิดว่าผู้หญิงควรเข้าใจว่าเงินของพวกเขาเป็นไปและได้ใช้ความพยายามที่จะตระหนักถึงทางการเงินบางอย่าง คิดออกว่าเวลาที่คุณมีการตัดสินใจและเพิ่มชุดความสามารถของคุณไม่ว่าจะเป็นผ่านการเรียนการอ่านสิ่งพิมพ์หรือการเข้าร่วมฟอรั่มสำหรับพื้นที่ที่น่าสนใจที่คุณอาจจะเปลี่ยนเป็นความได้เปรียบทางเศรษฐกิจลงที่ถนน ฉันไม่ได้พูดว่า "ออกไปรับงานในวันพรุ่งนี้." ฉันพูด "หาวิธีที่จะอยู่ต่อ."
นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งสำคัญที่จะให้คำปรึกษากับสามีของคุณ ฉันมีคนสนับสนุนมากที่ด้านข้างของฉัน แต่เราได้มีการสนทนาที่มีความเจ็บปวดบางอย่างเกี่ยวกับลำดับความสำคัญสิ่งที่สำคัญที่สุดเพื่อครอบครัวของเรา เราเคยสวดอ้อนวอนเกี่ยวกับมันและซื้อกับแต่ละอื่น ๆ เขาเป็นแฟนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและเชียร์ลีดเดอร์ของฉัน แต่มันทำงานในความคืบหน้าสำหรับเราเรากำลังทำมันขึ้นมาในขณะที่เราไปพร้อม เราเปิดกับแต่ละอื่น ๆ และเกี่ยวข้องกับพระเจ้าในการกำหนดสิ่งที่ถูกต้องสำหรับครอบครัวของเรา

ในที่สุดมันสำคัญที่จะให้คำปรึกษากับพระเจ้าและจะเปิดให้เปิดเผยส่วนบุคคลเกี่ยวกับเส้นทางที่ดีที่สุดสำหรับคุณ มันสำคัญกับผมต้องจำไว้ว่าพระเจ้ารู้ว่าใครผมอยู่ในหลักที่แน่นอนของฉันดีกว่าฉันรู้ว่าที่ผมอยู่ในหลักที่แน่นอนของฉัน เขาจะไปส่งฉันที่มีโอกาสที่เหมาะสมสำหรับผมและเป็นอย่างยิ่งว่าจะอวยพรครอบครัวของฉันตราบเท่าที่ฉันทำงานจับมือร่วมกับพระองค์

สรุป

Winegar Chrysula

สถานที่ตั้ง: Darien, CT

อายุ: 41

สถานภาพ: สมรส

เด็ก: เด็กวัยสี่ 7, 5, 3, และ 1

อาชีพ: แม่และที่ปรึกษาด้านการทำงานจากที่บ้าน-

โรงเรียนเข้าร่วม: มหาวิทยาลัยควีนส์แลนด์มหาวิทยาลัยลอนดอน

ภาษาพูดที่หน้าแรก: ภาษาอังกฤษ

เพลงสวดที่ชอบ: "จะยังคงจิตวิญญาณของฉัน"

โทรศัพท์คริสตจักรปัจจุบัน: ครูสมาคมสงเคราะห์กิจกรรมร่วมเก้าอี้

บนเว็บ: www.wlbconsultants.com

สัมภาษณ์โดยบาร์บารา Christiansen ภาพถ่าย Headshot โดย มิเชลแคทเธอรีการถ่ายภาพ .

แบ่งปันบทความนี้: