ได้อย่างรวดเร็ว

ในเรื่องที่ลึกซึ้งของเธอของการรักษาส่วนบุคคลและการต่ออายุผ่านความสัมพันธ์ของเธอกับลอร์ด, HDH อธิบายกระบวนการ 30 ปีของการกู้คืนจากการข่มขืนเมื่อตอนที่เธออายุได้สิบปี

คุณสามารถพูดคุยเกี่ยวกับประสบการณ์ของคุณที่ YMCA เมื่อคุณเป็นสาวน้อย?

ผมหันไปแค่สิบและฉันอยู่ในเกรด 5 ซีเอที่อยู่ในเมืองของผมก็มีล็อคสำหรับวันฮาโลวีน ผมไม่เคยไปล็อคอินก่อนเวลา ผมอาศัยอยู่ในส่วนหนึ่งของประเทศที่มีจำนวนมากของคุณแม่ทำงาน แม่ของฉันอยู่บ้านและฉันถูกเสมอชนิดของความหึงหวงของเด็กที่จะได้รับบนรถบัสดูแลวันหลังเลิกเรียนและจะออกไปและผมคิดว่ามีช่วงเวลาดีๆ พวกเขาทั้งหมดก็เดินไปล็อคอินและพวกเขามีส่วนร่วมเสมอกับกิจกรรมมากมายในชุมชนและฉันปรารถนาที่ฉันสามารถมีส่วนร่วม ดังนั้นเมื่อ YMCA นี้ได้มีการล็อคอินผมขอร้องให้แม่ของฉันจะไป เธอกล่าวว่า "แน่นอน."

ฉันสามารถวาดแผนภาพของรูปแบบที่แน่นอนของพื้นที่เกือบ 30 ปีต่อมา มีห้องพักกิจกรรมที่ทำขึ้นเป็นบ้านผีสิงเป็น; มีปาเก็ตตี้สำหรับสมองและองุ่นสำหรับดวงตาเรียงลำดับของสิ่งที่ในแต่ละพื้นที่ของตนเองแยกออกจากคนอื่น ๆ ด้วยผ้าม่าน ผมไม่เคยได้รับในประเภทของบ้านผีสิงใด ๆ มันเป็นที่มืด, เพลงที่ถูกแผดผมไม่เห็นอะไร เหล่านี้มีหน้าจอม่านเหมือนจริงและสิ่งที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังพวกเขา มีไฟแฟลชได้ ทั้งหมดชนิดของสาวน้อยเรียงรายขึ้นเพราะพวกเขากลัวและผมก็เป็นคนสุดท้ายที่อยู่ในสาย ทุกคนให้ความสนใจกับสิ่งที่พวกเขาทำและไม่ได้ให้ความสนใจกับสิ่งอื่น จุดประสงค์ทั้งหมดของกิจกรรมคือการหวาดกลัวเด็ก มองย้อนกลับไปฉันสามารถดูได้เป็นสถานที่ที่สมบูรณ์แบบสำหรับความผิดทางอาญาเพราะมันซ่อนอยู่เพียงเพื่อให้ได้ดี ดังนั้นฉันเป็นคนสุดท้ายในสายเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ - pickings ง่าย - และใครก็ตามที่เขาได้คว้าฉัน ฉันมีความคิดว่าถ้าเขาเป็น 18 หรือ 65 ฉันมีความคิดว่าเขาเป็นใครไม่มี เขาคว้าผมและเอาฉันอยู่ด้านหลังหน้าจอและข่มขืนฉัน ผมไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นและฉันต่อสู้กับเขายากจริงๆ เมื่อมันถูกกว่าผมจำได้ว่าเดินเข้าไปในห้องล็อกเกอร์และทุกคนได้รับสิ่งที่พวกเขาและจะออกไปทำกิจกรรมต่อไป มีหัวเราะและเด็กวิ่งไปรอบ ๆ และผมก็นั่งอยู่บนม้านั่งเหมือนรูปปั้น ฉันไม่ได้รู้ว่าฉันคิดอะไรเลย ผมมึนงงและดูตื่นเต้นนี้ไปรอบ ๆ ตัวผม ผมก็มีการเรียงลำดับของความรู้สึกของ "อย่าที่คุณเห็นนี้ มีสิ่งผิดปกติท​​ี่นี่ มันไม่ได้ผิดปกติกับคุณ? เพราะมันมีอะไรผิดปกติกับฉัน. "ผมจำได้ว่าพวกเขาทั้งหมดไปที่กิจกรรมถัดไปและฉันนั่งอยู่บนม้านั่งในห้องล็อกเกอร์มาเป็นเวลานาน บางทีสองสามชั่วโมง เมื่อมันเป็นเวลาที่จะนอนในโรงยิมผมจำได้ว่ามันเป็นอย่างจำเป็นสำคัญที่จะต้องว่าฉันเป็นพื้นที่ขึ้นกับผนัง ผมลุกขึ้นนั่งพิงกำแพงอิฐที่ตลอดทั้งคืนและเฝ้าดูทุกคนนอนหลับอยู่บนพื้นห้อง

เมื่อแม่ของฉันมาวันรุ่งขึ้นเพื่อมารับฉันขึ้นสิ่งแรกที่ฉันบอกเธอเมื่อผมกลับมาอยู่ในรถคือการที่ชายคนหนึ่งได้เอาฉันอยู่ข้างหลังหน้าจอและนั่งอยู่บนตักของฉัน ผมไม่ได้มีการพูดคุยการเจริญเติบโตที่โรงเรียนยังและฉันมีความคิดสิ่งที่เกิดขึ้นกับผม แต่ผมรู้ว่ามันเป็นที่น่ากลัว ผมไม่ทราบว่าถ้าเธอไม่เชื่อฉันหรือว่าเธอคิดว่ามันอาจจะไม่ได้เป็นสิ่งที่เธอคิดว่ามันเป็นหรือถ้าเธอเป็นอัมพาตด้วยความกลัว ผมมีความคิดว่าปฏิกิริยาของเธออยู่บนพื้นฐานของไม่มี แต่พ่อแม่ของฉันไม่ได้ทำอะไร มีการตอบสนองไม่ได้ มันก็ไม่เคยพูดถึงในครอบครัวของฉันไม่เคยพูดถึงอีกครั้งหรือพูดพาดพิงถึง มันได้รับการปฏิเสธโดยสิ้นเชิง ในฐานะที่เป็นผู้ใหญ่ที่ไม่เคยผ่านการบำบัดแล้วจะเห็นได้ว่าเด็กที่ไม่ทราบว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเพียง แต่รู้ว่ามันไม่ดีไปให้กับคนที่เธอไว้ใจมากที่สุดในโลกอยากที่จะรู้ว่า "ฉันควรจะกังวล ? เกี่ยวกับเรื่องนี้ "เมื่อพวกเขาไม่ทำอะไรเลยที่จะบอกเด็กในกรณีนี้ให้ฉันสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นที่น่าสนใจสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นสิ่งที่สำคัญ - ซึ่งเป็นที่ขัดแย้งโดยตรงกับสิ่งที่จิตวิญญาณของคุณรู้ ดังนั้นแล้วมันจะสร้างความขัดแย้ง คุณกำลังขัดแย้งเสมอเพราะคุณรู้สึกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นสิ่งที่สำคัญ แต่รอมันไม่สำคัญ แต่รอฉันรู้ว่ามันเป็นสิ่งสำคัญที่

ผมฝันร้ายมานานหลายปี ในช่วงต้นยุค 80 นี้เกิดขึ้นเมื่อมีอาหารแมวแคลกาญจน์ในเชิงพาณิชย์ในทีวี ผมจำได้ว่ามีรอบน้อยสามารถของอาหารแมวและมีความยาววิตามินยา, สีฟ้า คุณสามารถมองเห็นวิตามินยาดังกล่าวข้างต้นสามารถและแล้วมันไป "schoomph" และทะลุได้ ฉันฝันเกี่ยวกับแคลกาญจน์วิตามินเป็นเวลา 8 ปี ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในครั้งนี้น่ากลัววิธีการเคลื่อนไหวช้ามากที่ยังเร็วเกินไป ฉันไม่ทราบวิธีการอธิบายมันนอกเหนือไปจากนั้น มันเหมือนกับคุณกำลังถูกขังอยู่ในและคุณไม่สามารถได้รับการออก มันเหมือนเสียงกรีดร้องเงียบ ที่ไปเมื่อปีที่ผ่านมา

ในที่สุดผมก็ลืมว่าทั้งหมดของมันที่เกิดขึ้น คุณได้ยินในข่าวเกี่ยวกับความทรงจำที่ลืมหรือความทรงจำที่เรียก ฉันไม่สามารถพูดจากประสบการณ์ของคนอื่น แต่ฉันรู้ว่าสำหรับฉันว่าหน่วยความจำไม่ได้หายไป ผมไม่ได้หายไปจริงๆหน่วยความจำ แต่เพราะไม่มีใครพูดคุยเกี่ยวกับมันมันก็แค่นำไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

ประสบการณ์ที่ไม่ส่งผลกระทบต่อวิธีการที่คุณเป็นผู้ใหญ่?

ผมเป็นนักเรียนที่ BYU ในช่วงต้นยุค 90 และฉันได้ว่าน่ากลัวประสบการณ์กึ่งปกติท​​ี่ผมอายุ 20 ปีและทุกคนที่ผมรู้จักเป็นธุระ ผมไม่เคยมีความปรารถนาที่จะให้บริการภารกิจใด ๆ แต่ฉันได้นี้คิดว่า "เอาล่ะฉันไม่ต้องการที่จะให้บริการภารกิจ แต่ฉันไม่ต้องการที่จะตัดสินใจว่าฉันเอง บางทีฉันอาจจะพูดคุยกับพระเจ้าเกี่ยวกับมัน เขาจะบอกฉันว่าฉันไม่จำเป็นต้องไปและที่จะเป็นไปได้ว่า. "ผมอธิษฐานเกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ไม่ได้จริงๆอย่างจริงจังและฉันมีหนึ่งของการแสดงผลทางจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดที่ฉันเคยมี ผมไม่ทราบว่าผมจำเป็นต้องได้ยินเสียงที่เกิดขึ้นจริง แต่ฉันรู้สึกเหมือนฉันกำลังถูกตะโกนบอก "ไปปฏิบัติภารกิจ" และผมคิดว่า "โอ้ผมไม่ควรจะถาม."

ดังนั้นผมจึงใส่ในเอกสารของฉันและฉันได้รับโทรศัพท์ ฉันเป็นดีจนฉันได้รับพลังของฉัน ผมไม่ได้มีการเตรียมคลาสวัด ผมเติบโตขึ้นมาในส่วนหนึ่งของประเทศที่มีไม่วัดใกล้เคียงเพื่อให้ฉันไม่เคยเห็นพ่อแม่ของฉันไปที่วัด ผมไปวัดมีความคิดสิ่งที่คาดหวังไม่ ผู้หญิงคนหนึ่งที่ฉันขายเสื้อผ้าที่วัดใหม่ของฉันให้ฉันเสื้อผ้าที่มีประมาณสิบขนาดใหญ่เกินไป รู้สึกว่าชนิดของเครื่องแต่งกายเหมือนไม่มีอะไรจะพูดของเสื้อผ้าที่วัด มีห้องล็อกเกอร์เช่นเดียวกับห้องมืดกับประตูที่ปิดคือ และมีผ้าม่านคือ ริเริ่ม was awful สำหรับฉัน ย้อนหลังที่มันเป็นเหมือนพายุที่สมบูรณ์แบบของการบาดเจ็บจิตใต้สำนึก มีหลายวิธีที่ว่าประสบการณ์ freaked ฉันออกใดมีการ ฉันไม่ได้รู้ว่าทำไมฉันรู้สึกเสียใจ; ฉันเพียงแค่นั่งอยู่ที่นั่นและคิดว่า "ฉันออกไปจากที่นี่" เหตุผลเดียวที่ฉันไม่ได้แสดงความเป็นเพราะพ่อแม่ของฉันอยู่ที่นั่นและผมก็รู้ว่ามันจะอึดอัดใจพวกเขาหากฉันซ้าย . นั่นเป็นเหตุผลที่น่ากลัวในการทำพันธสัญญากับพระเจ้า แต่มีจำนวนมากของความดัน

วันรุ่งขึ้นผมมีร่างกายปวดท้องโกรธที่กินเวลานานถึงหกปี ผมป่วยมากในภารกิจของฉัน พวกเขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าพวกเขากำลังจะให้ฉันออกจาก MTC ฉันมีความคิดเป็นสิ่งที่ผิด พวกเขาคิดว่าผม Giardia หรือโรคระบาดหรือแผลในกระเพาะอาหาร พวกเขาทดสอบฉันสำหรับโรคมะเร็ง ผมมี MRIs พวกเขาไม่เคยพบอะไรที่ไม่ถูกต้อง แต่ผมก็หมดป่วยหมด เมื่อฉันได้รับที่จะไปปฏิบัติภารกิจของฉันฉันทำงานจริงๆยาก ผมพยายามอย่างหนัก ผมไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นผู้ป่วยทางอารมณ์ - ผมไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นที่ทุกคน - แต่เพียงแค่ป่วยทางร่างกาย ฉันไม่คิดว่าฉันมีปัญหาทางอารมณ์ใด ๆ ที่จะจัดการกับ ในที่สุดพวกเขาส่งฉันกลับบ้านจากการปฏิบัติภารกิจในช่วงต้น

ผมมั่นใจว่าภารกิจเป็นสิ่งที่พระเจ้าต้องการให้ผมทำเพราะเขาต้องการให้ผมที่จะจัดการกับความเจ็บปวดทางอารมณ์ของฉัน เขาต้องการที่จะผลักในใบหน้าของฉันและบังคับให้ฉันเห็นมันและที่อยู่ของมันและรักษาจากมัน เขาต้องการให้ผมจัดการกับมันได้ดีในความก้าวหน้าของการแต่งงานและมีลูก

ท่านคิดว่าความใด ๆ ความสะดวกสบายทางจิตวิญญาณในช่วงเวลานี้เมื่อคุณป่วยเพื่อ?

หลังจากที่ผมกลับมาบ้านจากการปฏิบัติภารกิจของฉันฉันพักอยู่ที่บ้านพ่อแม่ของฉัน ผมไปวัดตลอดเวลา - สามครั้งต่อสัปดาห์ ผมอธิษฐานและอ่านพระคัมภีร์ของฉันอย่างต่อเนื่องและเป็นเพียงการพยายามที่จะหาคำตอบและความสะดวกสบายและทิศทาง ผมรู้ว่ามันเคยเป็นพระเจ้าเป็นผู้สั่งให้ฉันไปทำหน้าที่ภารกิจ - มันไม่เคยมีความคิดของฉันที่ทั้งหมด - และดังนั้นฉันก็รู้แล้วว่ามันเป็นเรื่องน่าแปลกใจที่เขาว่าผมกำลังป่วยและไม่สามารถที่จะให้บริการ มันเป็นเรื่องยากมากที่จะเข้าใจและตกลงกันได้ คำถามมากมายดังนั้นมากอ้อนวอน ในวันหนึ่งของฤดูใบไม้ร่วง - ฤดูใบไม้ร่วงที่สวยงามวัน, คมชัด - ฉันได้รับร้านขายของชำบางส่วนออกจากลำต้นของรถสำหรับแม่ของฉัน ผมกำลังยืนอยู่บนถนนและมีต้นไม้ต้นนี้ทางขวาถัดจากถนน ฉันสามารถได้ยินเสียงดังจริงๆสิ่งฟังเหมือนเสียงปรบมือ ไม่ได้เป็นเพียงหนึ่งคนที่ปรบมือ แต่ 30,000 คนปรบมือ - เสียงปรบมือกึกก้อง ผมคิดว่า "อะไรคือสิ่งที่" พ่อแม่ของฉันอาศัยอยู่บน Cul-de-Sac ออกไปจากคนอื่น ๆ เพื่อให้มีจริงๆเพียงสองตัวเลือกที่เสียงอาจจะมาจาก ผมมองไปรอบ ๆ และไม่มีหน้าต่างที่เปิดอยู่ มีใครอยู่ที่ประมาณ มีไม่ใด ๆ รอบ ๆ รถ ความสนใจของฉันถูกดึงไปต้นไม้ต้นนี้ มันถูกโบกในลมและทำให้เสียงทำให้เกิดเสียงกรอบแกรบนี้ มันฟังเหมือนเสียงปรบมือ ฉันคิดว่า "ว้าวมีลม." ฉันมองไปรอบ ๆ และไม่มีอะไรอื่นกำลังจะย้ายไป ไม่ได้มีลมที่ทุกทุกอย่างทั้งหมดยังคงเหมือนก่อนพายุ แต่ต้นไม้ต้นนี้ถูกโบกและมันฟังเหมือนเสียงปรบมือ วิธีที่ดีที่สุดที่ฉันสามารถอธิบายมันคือการบอกว่าเสียงปรบมือที่อยู่ในต้นไม้ ผมยืนอยู่ที่นั่นเป็นเวลาสองนาทีและแช่มันขึ้นมา ผมทราบดีว่าผมบ้าเมื่อฉันพูดว่า "ต​​้นไม้ปรบมือฉันและพระเจ้ากำลังพูดกับฉันผ่านต้นไม้ปรบมือนี้" แต่ต้นไม้ที่ปรบมืออย่างฉัน วิญญาณเป็นอย่างเหลือเชื่อที่มีประสิทธิภาพและหวานและชี้ให้เห็นถึงฉันว่าฉันได้ยินว่าสิ่งที่ฉันคิดว่าฉันได้ยิน ผมเอาความสะดวกสบายมากในการที่ ผมยืนอยู่ที่นั่นและได้รับอนุญาตให้ล้างกว่าฉัน ฉันเดินเข้าไปในบ้านและเขียนมันลงในสมุดบันทึกของฉัน พระเจ้าบอกฉันผ่านต้นไม้ที่เขารู้สึกพอใจกับฉัน มันเป็นสื่อสารที่บริสุทธิ์ที่สุดและลึกซึ้งกับพระเจ้าที่ฉันเคยมี

หนึ่งปีต่อมาในวันที่ผมอยู่ที่คริสตจักร โทรของฉันอยู่ในสำเนาศูนย์ ฉันมีที่จะมีในช่วงต้นของเช้าวันอาทิตย์ในการทำสำเนาสำหรับการประชุม แต่ไม่เคยมีใครเข้ามา ผมใช้เวลาในการอ่านสำเนาของบทความจากสัปดาห์ก่อนหน้า มีบทความนอนอยู่บนตารางที่เรียกว่าเป็น "เบา" ผมเชื่อว่ามันเป็นบทจากหนังสือที่เรียกว่าเบา! โดย Chieko Okazaki ผมได้อ่านบทความนี้และฉันได้เพื่อเป็นส่วนหนึ่งที่เธอพูดอิสยาห์ 55:8-12: "สำหรับมาเป็นฝนลงและหิมะจากฟ้าสวรรค์และ returneth ไม่ไปที่นั่น แต่รดน้ำแผ่นดินและทรงทำให้มันนำไปสู่ . และตาว่ามันอาจจะทำให้เมล็ดพันธุ์หว่านและขนมปังจะกิน "มันไม่ใช่เพื่ออะไร - ทำทุกอย่างในการเชื่อฟังคำสั่งและความชอบธรรมสำเร็จพระประสงค์ของพระเจ้า ทางพระคัมภีร์ก็บอกออกไปด้วยความสงบและว่า "ภูเขาและเนินเขาจะพุ่งออกมาก่อนที่จะเข้ามาในการร้องเพลงและต้นไม้ในทุ่งจะตบมือของพวกเขา." ฉันหัวแก้วหัวแหวนว่า ผมก็รู้สึกว่าเห็นว่าและได้ยิน ฉันรู้สึกว่าพระเจ้ากำลังใช้ความยากลำบากที่จะสอนให้ฉันแม้ว่าฉันไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่เขากำลังจะสอนฉันว่ามันจะถูกเปิดเผยทีละนิดและให้ความไว้วางใจพระองค์ ฉันรู้สึกสบายใจที่เขาเห็นฉัน นอกจากนี้การที่ฉันเป็นสิ่งที่ดีในสายพระเนตรของพระองค์ ว่าเขาจะย้ายธรรมชาติจะปลอบหัวใจของฉัน ในระหว่างการทั้งหมดนี้ผมก็ยังใส่ว่าประสบการณ์ YMCA ไปทางจิตใจ

หน่วยความจำของคุณจากการถูกทำร้ายทางเพศคุณธรรมเคยทำ?

ที่มันทำ ในปลายยุค 20 ของฉันฉันได้ทำงานในด้านบน บริษัท พีอาร์ทั่วโลกและแล้วอีก บริษัท ขนาดกลาง การทำงานใน บริษัท เหล่านี้เป็นเหมือนการวางอุบายเสื้อคลุมและกริช การเมืองและความเครียดของมันเป็นอย่างมาก ผมไม่ได้กินหรือนอนหลับเป็นเวลาหลายปี ผมไม่ได้เป็นเจ้าของกางเกงยีนส์เพราะผมมีสถานที่ที่จะสวมใส่พวกเขาไม่มีผมทำงานเจ็ดวันต่อสัปดาห์ เจ้านายของฉันในเวลานั้นเป็นชนิดของเจ้านายที่โยนสิ่งและกรีดร้องที่ผู้คนและกระแทกประตู เราคาดว่าทั้งหมดจะทำสื่อสารการทำงานที่ยอดเยี่ยม ซีอีโอใหม่วิ่งธุรกิจลงไปที่พื้นและเราทุกคนสูญเสียงานของเรา

ผมจำได้ว่าจะกลับบ้านและอธิษฐาน "พระเจ้าฉันมีประวัติการทำงานที่ดีฉันต้องการของตลาดและฉันสามารถหางานทำ แต่ฉันไม่ต้องการให้งานเช่นนี้อีก ฉันต้องการงานด้านขวา. "เมื่อใดก็ตามที่คุณพูดสิ่งที่ต้องการที่พระเจ้ามันไม่เคยทำงานออกว่าวิธีการที่คุณคิดว่ามันจะ มันต้องใช้เวลาหกเดือนสำหรับผมที่จะหางานที่เหมาะสมใน บริษัท ด้านขวาและที่แน่ ๆ คือพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า ในช่วงหกเดือนผมย้ายไปอยู่ที่บ้านเกิดของอดีตที่ฉันเคยอาศัยอยู่เมื่อฉันถูกสิบและอาศัยอยู่กับยายที่รักของฉัน ป้าหวานบอกกับเพื่อนของเธอที่เป็นเจ้าของบูติกเล็ก ๆ น้อย ๆ "แกลลอนนี้มีสไตล์ เธอกำลังมองหาบางสิ่งบางอย่างที่จะทำ 'งานเล็ก ๆ น้อย ๆ เธอสามารถทำงานที่บูติกของคุณ? "และเพื่อนกล่าวว่า" แน่นอน. "

ดังนั้นผมจึงทำงานอยู่ที่บูติกเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ 20 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ฉันได้รับการทำงาน 70-80 ชั่วโมงต่อสัปดาห์เป็นเวลาหลายปีเพื่อที่จะทำงานสัปดาห์ละ 20 ชั่วโมงในบูติกเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นเหมือนความเงียบ จิตใจเสียงในหัวของฉันเงียบเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี อะไรขึ้นมาในความเงียบนั้นคือ "Oh yeah, จำเวลาที่คุณถูกข่มขืนที่ YMCA ว่า" ฉันกลิ้งไปรอบ ๆ ในปากของฉันเพื่อที่จะพูดและได้ความรู้สึกสำหรับมันและคิดว่า "ใช่ผมจำเหตุการณ์ ว่า. "มันก็ไม่จำเป็นต้องมีสิ่งนี้เรียกหน่วยความจำหน่วยความจำที่หายไปแล้วก็กลับมา มันเป็นมากกว่าที่ฉันได้มากของเสียงในหัวของฉันและที่ฉันได้รับการบอกเล่าประสบการณ์ของผมไม่สำคัญ แล้วเสียงในหัวของฉันล้างเพราะผมมีนี้เงียบจริงๆหกเดือน มันไม่ได้เป็นเหตุการณ์สำคัญยิ่งที่ผมคิดว่า "โอ้มันเป็นความทรงจำ" มันเป็นเพียงที่ฉันถูกล้อมรอบไปด้วยผู้คนและร้านค้าและร้านอาหารและโรงเรียนและป้ายสัญญาณจราจรว่าเอาฉันกลับไปเมื่อผมโตขึ้น

มันต้องใช้เวลาประมาณหกเดือน, และลอร์ดพบฉันงาน PR กับ บริษัท ขนาดกลาง ฉันได้ที่สำนักงานใหม่นี้ประมาณปีและฉันได้ลูกค้าเพิ่มเติม มันเป็นระบบ YMCA ในเมืองใหญ่ที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ค่ะฉันบอกซีอีโอ "คุณได้มีการให้ลูกค้ารายนี้ไปยังคนอื่น" แต่เขาต้องการให้ผมเก็บ YMCA ในบัญชีรายชื่อลูกค้าของฉัน ฉันรู้ว่าฉันต้องรับมือกับมันดังนั้นฉันได้พบผู้ให้คำปรึกษา

การรักษาด้วยการทำอะไรบทบาทในกระบวนการบำบัดของคุณ?

ผมพบว่าผู้ให้คำปรึกษาผ่านทางเอสบริการสำหรับครอบครัว, และเธอก็มาจากสวรรค์ เธอเป็นคนที่ยอดเยี่ยมและเธอเป็นคนที่สมบูรณ์แบบสำหรับผม เธอชี้บางสิ่งบางอย่างออกมาให้ฉันที่ฉันได้ไม่เคยสังเกตเห็น เมื่อตอนที่ผมจะพูดคุยเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อฉันถูก 10 ผมจะกลั้นลมหายใจของฉัน ผมไม่เคยสังเกตเห็นมัน ร่างกายของฉันคือเครียด เราได้พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนั้น เราทำงานผ่านมัน ผมรู้สึกได้ทันทีว่าการบำบัดของฉันได้บริสุทธิ์วิญญาณเป็นปัจจุบันมากมี ผมมองไปข้างหน้าเพื่อมันทุกสัปดาห์ ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองการรักษามีชนิดของแสตมป์ศักดิ์สิทธิ์กับมัน ฉันมักจะรู้สึกว่าวิญญาณมี ผมได้เรียนรู้มากเกี่ยวกับพระเจ้ามี ผมได้เรียนรู้ว่าพระเจ้ารักลูก ๆ ของเขาและบอกว่าเขารักฉัน ผมได้เรียนรู้ว่าเขาสามารถที่จะให้ความชั่วร้ายของโลกที่อ่าว แต่นั่นไม่ใช่งานของเขา เขาสามารถทำมันได้และบางครั้งเขาไม่ แต่เขาไม่ได้ในเวลานั้น ผมได้เรียนรู้ว่ามีมากขึ้นสำหรับผมในการที่มีประสบการณ์มากกว่าที่มีอยู่ในไม่ได้ ผมรู้สึกสงบกระซิบกับผมในการบำบัด ผมได้เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับสิ่งที่มันหมายถึงการมีความสัมพันธ์กับพระเจ้าในการรักษากว่าที่ฉันเคยทำในคริสตจักร ผมได้เรียนรู้ว่าเมื่อมีคนในโลกนี้ที่จะทำร้ายคุณมีคนในโลกที่อุทิศชีวิตของพวกเขาที่จะช่วยให้เขาและพวกเขาสามารถทำเช่นนั้นโดยพระวิญญาณ ผมจำได้ว่าหนึ่งในเซสชั่นและผู้ให้คำปรึกษาของฉันกล่าวว่า "พระวิญญาณจะให้ปากคำกับผมว่าพระเจ้ารู้ว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้นและได้สร้างทางเดินสำหรับคุณที่จะใช้มันและเพื่อให้ที่ดีจากมัน." เขามองเห็นความอัปลักษณ์และว่ามีความดีเป็น ได้มีคุณงามความดีที่จะทำ - เราสามารถทำศักดิ์สิทธิ์จากความยากลำบากและกับพระเจ้าความยากลำบากเหล่านี้จะสามารถทำส่วนของเรา ผมจำได้ว่าวิธีหนาวิญญาณคือ ฉันเดาความรู้สึกที่ฉันได้ก็คือการที่เขารู้ทุกอย่างและบอกว่าเขาได้รับการอนุมัติทั้งหมดของวิธีการมีสุขภาพดีและไม่ให้มีสุขภาพดีที่ฉันได้จัดการกับมัน เขาได้รับการอนุมัติจากไม่ใช่วิธีที่มีสุขภาพดีที่ฉันจัดการกับมันเพราะผมทำดีที่สุดเท่าที่จะทำได้; ผมไม่เข้าใจ และโดยปราศจากการตัดสินเขาเสนอสุขภาพครั้งที่ฉันไม่เข้าใจ

หลายปีที่ผ่านมาเมื่อหลานสาวของฉันคือสาวน้อยสองหรือสามเธอเคยได้ยินใครบางคนพูดวลี "เปียกโชก." ดังนั้นเธอจึงประเมินว่าและบอกว่าเธอได้รับการ "แช่น้ำอุ่น." เธอคิดว่า "แช่" เป็นคำอธิบายที่ ที่สามารถนำไปใช้กับหลายชนิดของคำ เรากำลังหลงใหลในเสน่ห์และความยินดีที่ความผิดพลาดของเธอ ฉันรู้สึกเหมือนความเจ็บปวดของชีวิตและความผิดพลาดที่เราทำเพราะมันเป็นพระเจ้าชนิดเช่นความผิดพลาดของเด็กที่น่ารัก เราจะมีการหาข้อสรุปจากโลกที่เรากำหนดและจากประสบการณ์ที่เราได้รับและจากการเปลี่ยนแปลงของครอบครัวที่เราได้รับและเราเรียนรู้ที่จะประพฤติ เราอยู่ในโลกลดลงดังนั้นสิ่งที่เรากำลังนำเสนอด้วยมักจะเป็นสิ่งที่ผิด สิ่งที่เรากำลังนำเสนอด้วยมักจะผิดปกติหรือเป็นอันตรายหรือสร้างความเสียหายและมันก็ไม่ได้ดี เราไม่ควรเสาะหาหรือมีความพึงพอใจมีความผิดปกติหรือผิดอย่างเห็นได้ชัด แต่ผมรู้สึกว่าสำหรับพวกเราที่มีความพยายามที่จะทำให้ดีและกำลังมองหาการปรับปรุงลอร์ดมุมมองเราเหมือนเด็กที่น่ารักที่จะทำงานร่วมกับสิ่งมีชีวิตที่ได้รับ เราและประเมินมันและอากาศมันผิด นั่นคือสิ่งที่ฉันหมายความว่าเมื่อฉันบอกเขาได้รับการอนุมัติจากฉัน - ฉันรู้สึกเสมอว่าความรักของเขาสำหรับฉันมีค่ามากกว่าความห่วงใยของเขาผิดพลาดของฉัน

พรปรมาจารย์ของฉันบอกว่าถ้าผมทราบดีว่าที่ผ่านมาคืออยู่ข้างหลังผมและอนาคตที่ไม่สามารถสัมผัสได้ในช่วงเวลาปัจจุบันและถ้าฉันมุ่งเน้นในปัจจุบันและวิธีการปฏิบัติตนในขณะนี้ว่าจะเป็นไปตามธรรมชาติสำหรับผมที่จะอาศัยอยู่ในการปฏิบัติตามเต็ม ของสิ่งที่มีการวางแผนสำหรับผมในนิรันดร์ มันเป็นสูตรสำหรับการเปลี่ยนความผิดปกติและการเอาชนะการรุกราน มันเป็นสูตรสำหรับนับถือก้าวไปข้างหน้าด้วยขั้นตอนใหม่ ทางเลือกคือตอนนี้ทุกวันจะได้รับมันขวาที่จะซื่อสัตย์ที่จะทำงานและต้องจำไว้ว่าแม้ว่าสิ่งเลวร้ายที่ทำเกิดขึ้นและพวกเขากำลังร้ายแรงพระเจ้าเห็นพวกเขามากขึ้นอย่างเต็มที่กว่าที่เราทำและให้วิธีการที่ เราจะใช้ความท้าทายในการสร้างความงาม

ได้อย่างรวดเร็ว

HDH

ที่อยู่: สเทิร์นในสหรัฐอเมริกา

อายุ: 38

สถานภาพ: แต่งงาน

ลูก: ลูกสาวสองคนในวัยเรียน

อาชีพ: โปรดิวเซอร์ทอล์คโชว์

โรงเรียนที่เข้าศึกษา: BYU

ภาษาพูดที่บ้าน: อังกฤษ

เพลงที่ชอบ: "ยังคงจิตวิญญาณของฉัน"

สัมภาษณ์โดย Krisanne เฮสติ้งส์ . ภาพถ่ายใช้ที่มีสิทธิ์

แบ่งปันบทความนี้: